Biografie
Pelzer begon haar professionele muzikale carrière in 1968 in Parijs, waar ze samenwerkte met de saxofonist Barney Wilen. In 1969 trad ze op in Rome met de Post Free Big-Band van Steve Lacy. Later dat jaar speelde ze op het Festival de Liège, waar ze werd opgemerkt door Wayne Shorter, destijds saxofonist bij Miles Davis. In 1970 nam ze samen met Shorter het album Moto Grosso Feio op in New York.
Tijdens haar verblijf in New York speelde ze met vooraanstaande jazzmuzikanten als David Liebman, Steve Grossman, Richie Beirach, Chick Corea en Woody Shaw. Na haar terugkeer naar Europa sloot ze zich gedurende twee jaar aan bij de groep Moshi van Barney Wilen.
In 1973 richtte ze samen met haar vader Jacques Pelzer, saxofonist Steve Houben en de Amerikaanse pianist en zanger Ron Wilson de band Open Sky Unit op. Deze band bleef in verschillende bezettingen actief tot 1994.
In 1977 vestigde ze zich in Parijs, waar ze trouwde met pianist Michel Graillier. Ze speelde regelmatig met Chet Baker en toerde met hem door onder andere Zaïre, New York en Europa. Daarnaast trad ze op met het bigbandorkest van Jacques Hélian en speelde ze mee in de film La Banquière (1980) met Romy Schneider.
Tijdens een festival in Zwitserland in 1982 ontmoette Pelzer gitariste Marie-Ange Martin en contrabassiste Hélène Labarrière. Samen richtten ze het kwartet Ladies First op, dat drie jaar lang optrad op Europese jazzfestivals en in Parijse clubs. Sinds 1993 speelde Pelzer ook in duo met saxofoniste Nelly Pouget en was ze lid van het Julie Monley Quartet.
Ondanks haar invloedrijke rol in de jazzwereld bleef haar naam vaak onderbelicht door foutieve vermeldingen op albumhoezen, zoals bij Moto Grosso Feio, waar haar naam verkeerd werd gespeld als "Michelin Prele".
