Michael Brown (Massillon, 10 augustus 1935) is een Amerikaans sportbestuurder en eigenaar van de Cincinnati Bengals, een club in de National Football League (NFL). Hij is een zoon van medeoprichter Paul Brown. Sinds de oprichting van de Bengals in 1968 werkte hij voor de organisatie, aanvankelijk als adjunct-algemeen directeur. Na de dood van zijn vader in 1991 nam hij de leiding en het eigenaarschap over.
Brown is de enige nog levende zoon van Paul Brown. Zijn broer Pete was tot zijn overlijden in 2017 senior vicepresident voor spelerszaken bij de Bengals. Zijn oudere broer Robin overleed in 1978 aan kanker.
Brown studeerde in 1957 af aan Dartmouth College, waar hij als quarterback in het Americanfootballteam speelde. In 1960 studeerde hij af aan Harvard Law School. In 1956 speelde hij negen wedstrijden voor Dartmouth Big Green. De latere eigenaar van de New York Yankees, George Steinbrenner, gaf hem ooit een zomerbaan als matroos bij Kinsman Marine Transit Company.
Brown trad uiteindelijk in de voetsporen van zijn vader als footballbestuurder. Paul Brown richtte in 1968 de Bengals op, die aanvankelijk in de American Football League (AFL) speelden. Enkele jaren eerder was Paul na een publiek conflict met Art Modell ontslagen als hoofdcoach van de Cleveland Browns. Mike begon als adjunct-algemeen directeur. Naast beslissingen over spelers trad hij namens de club op bij kwesties over competitieregels en clubbeleid.
Na de dood van zijn vader in augustus 1991 nam Brown diens verantwoordelijkheden als eigenaar over. Een van zijn eerste ingrijpende beslissingen was het ontslag van de populaire hoofdcoach Sam Wyche na het seizoen 1991, hoewel Brown aanvankelijk stelde dat Wyche zelf was opgestapt. Enkele dagen later benoemde hij Dave Shula tot hoofdcoach. Shula was destijds de op een na jongste hoofdcoach in de geschiedenis van de NFL. Dave en zijn vader Don Shula werden bovendien de eerste vader en zoon die in hetzelfde jaar verschillende NFL-teams leidden. Vanaf 1993 probeerde Brown een nieuwe huurovereenkomst met de stad Cincinnati te sluiten om de Bengals daar te houden.
Aanvankelijk wees Brown toenaderingen van andere steden over een mogelijke verhuizing af. In 1995 stelde hij echter dat de beperkte capaciteit en het gebrek aan luxe skyboxen in het Riverfront Stadium het succes van de Bengals belemmerden.
In 1995 verklaarde Brown dat Cincinnati het huurcontract had geschonden doordat de stad een week te laat 167.000 dollar aan concessie-inkomsten had betaald. Hij dreigde de club naar Baltimore te verhuizen als Cincinnati of Hamilton County geen nieuw stadion zou financieren. Die dreiging bleek een effectief onderhandelingsmiddel: de gemeenteraad en het bestuur van Hamilton County besloten een nieuw stadion te financieren via een voorgestelde verhoging van de lokale omzetbelasting, waarover de kiezers moesten beslissen. Art Modell verhuisde uiteindelijk de Cleveland Browns naar Baltimore, waar ze als Baltimore Ravens verdergingen; later kreeg Cleveland opnieuw een Browns-team. In 1996 stemden de kiezers van Hamilton County in met een belastingverhoging van een half procentpunt voor nieuwe stadions voor zowel de Bengals als de honkbalclub Cincinnati Reds. In 2000 spanden de Bengals een rechtszaak aan om het beheer van het stadion te verkrijgen. De county stemde ermee in het beheer aan een dochteronderneming van de Bengals over te dragen. Het stadion opende later dat jaar.

In 2007 spande bestuurder Todd Portune van Hamilton County, eerder gemeenteraadslid van Cincinnati, bij een federale rechtbank een rechtszaak aan tegen de NFL, de Bengals en de overige 31 NFL-clubs. Hij vond onder meer dat gepubliceerde omzetcijfers over 1995â1999 de eerdere beweringen van Brown over financiële problemen tegenspraken. Het bestuur van Hamilton County nam later de rol van eiser over. Aanhangers van Portune wezen op wat zij zagen als een niet nagekomen belofte dat de Bengals dankzij een nieuw stadion competitiever zouden worden. In de 22 seizoenen na de opening kende de club slechts acht seizoenen met meer overwinningen dan nederlagen; vijf daarvan vielen tussen 2011 en 2015.
Rick Eckstein, medeauteur van Public Dollars, Private Stadiums, noemde de overeenkomst met Hamilton County de eenzijdigste stadiondeal sinds 1993. Hij trok ook de rol van Bob Bedinghaus in twijfel, omdat die bij het sluiten van de overeenkomst countybestuurder was en later voor de Bengals ging werken. Volgens een onderzoek van Forbes uit 2008 was de relatieve positie van de Bengals wat betreft directe inkomsten sinds de bouw gedaald. De club stond toen met een geschatte waarde van 941 miljoen dollar op de 21e plaats van de NFL.
De huurovereenkomst van de club zou in 2026 aflopen. In 2020 kwamen Hamilton County en de Bengals overeen de kosten te delen van een bouwkundige inventarisatie van de behoeften van het stadion.
In de eerste dertig seizoenen onder Brown behaalden de Bengals acht positieve seizoensresultaten. Hun winstpercentage in het reguliere seizoen was 41,8 procent (199 overwinningen, 278 nederlagen en vier gelijke spelen). Tussen 1991 en 2020 won de club geen van haar zeven play-offwedstrijden. In 2008 vestigden de Bengals een record voor het grootste aantal wedstrijden dat een club onder dezelfde eigenaar nodig had om honderd overwinningen te behalen: 288. In 2010 bereikte de club onder dezelfde eigenaar de grens van tweehonderd nederlagen na slechts 314 wedstrijden, destijds eveneens een record.
Onder Browns eigenaarschap vestigden de Bengals verschillende negatieve reeksen. De club kende drie reeksen van minstens negen opeenvolgende nederlagen. Ook was zij in de betreffende periode verantwoordelijk voor zes van de 25 competitiestarts met zes nederlagen op rij en vier van de dertien starts met acht nederlagen op rij. In 22 jaar tijd bleven de Bengals onder vijf verschillende hoofdcoaches negen keer een volledige oktobermaand zonder overwinning. Sam Wyche, de eerste hoofdcoach onder Mike Brown, was nog door zijn vader aangesteld.
De periode zonder play-offoverwinning van 1991 tot en met 2020 was destijds de langstlopende reeks in de vier grote Noord-Amerikaanse profsportcompetities. Marvin Lewis was een van de relatief succesvolle coaches tijdens Browns bewind: onder hem kende de club winnende seizoenen, divisietitels en play-offdeelnames. Lewis eindigde met een totaalresultaat van 131â129â3, een winstpercentage van 50,4 procent. Alle zeven play-offwedstrijden onder Lewis eindigden echter in een nederlaag in de eerste ronde.
Zac Taylor, de opvolger van Lewis, werd in het seizoen 2021 de eerste hoofdcoach onder Brown die een play-offwedstrijd won. De Bengals boekten ook hun eerste uitoverwinning in de play-offs en bereikten Super Bowl LVI, waarin ze verloren van de Los Angeles Rams.
In 2009 plaatste Yahoo Sports Brown op de tweede plaats van slechtste eigenaren in de NFL. In 2015 zette Rolling Stone hem op de negende plaats van slechtste sportclubeigenaren.
Tijdens de periode van Marvin Lewis als hoofdcoach begon Brown een groter deel van de dagelijkse footballbeslissingen over te laten aan een commissie met Lewis, uitvoerend vicepresident Katie Blackburn (Browns dochter) en andere leden van de familie Brown. Daarna volgde een reeks van vijf opeenvolgende play-offdeelnames van 2011 tot en met 2015.
In de tweede helft van de jaren 2000 kregen verschillende spelers van de Bengals disciplinaire maatregelen opgelegd. In 2005 selecteerde de club Chris Henry en Odell Thurman in de draft. Beiden golden als uitzonderlijk talentvol, maar hadden tijdens hun studietijd al gedragsproblemen gekend. In het daaropvolgende jaar werden negen Bengals-spelers wegens uiteenlopende overtredingen gearresteerd. Brown liet in 2008 verschillende probleemspelers vertrekken, onder wie Henry en Thurman, maar contracteerde Henry later dat jaar opnieuw. Henry was toen al vijfmaal gearresteerd, terwijl Brown eerder had verklaard dat diens gedrag niet langer kon worden getolereerd. Een supporter kocht uit protest een elektronisch reclamebord langs een snelweg bij Cincinnati met de tekst 'CHRIS HENRY AGAIN? ARE YOU SERIOUS?' Henry overleed op 17 december 2009 na een huiselijk conflict. Brown verdedigde zijn beslissing hem opnieuw aan te nemen door te stellen dat de club hem anders kende dan het publiek. Na zijn overlijden bleek Henry aan chronische traumatische encefalopathie (CTE) te hebben geleden. Onderzoekers van West Virginia University opperden dat deze hersenaandoening mogelijk aan zijn gedragsproblemen en uiteindelijk zijn overlijden had bijgedragen.
Later in 2008 namen de Bengals running back Cedric Benson aan, die door de Chicago Bears mede vanwege incidenten buiten het veld was ontslagen. In 2009 contracteerden ze Larry Johnson als extra running back, nadat de Kansas City Chiefs hem wegens schadelijk gedrag hadden weggestuurd. Ook Johnson had juridische problemen gehad. Benson behoorde in 2009 tot de productiefste hardlopers van de NFL, terwijl Johnson slechts beperkt werd ingezet.
Brown contracteerde in 2010 ook de transfervrije Adam 'Pacman' Jones, ondanks diens juridische verleden bij de Tennessee Titans en Dallas Cowboys, waaronder een schorsing voor het gehele seizoen 2007 na een schietincident in Las Vegas. In 2012 nam hij de niet-gedrafte Vontaze Burfict aan, ondanks eerdere incidenten en veel zware overtredingen bij Arizona State. Beide spelers kregen veel kritiek na de wild-cardwedstrijd van 2015 tegen de Pittsburgh Steelers. Burfict beging een persoonlijke fout op Antonio Brown, die daarbij een hersenschudding opliep. Jones raakte vervolgens betrokken bij een confrontatie met Steelers-coach Joey Porter. Beide incidenten leverden straffen van vijftien yards op en droegen bij aan de nederlaag van 18â16.
Brown verklaarde later dat hij zijn aanpak had heroverwogen. Toen de Bengals voor de tweede keer deelnamen aan de documentaireserie Hard Knocks, zei hij dat de ploeg anders was dan enkele jaren daarvoor en dat hij het publiek wilde laten zien dat de spelers goede mensen waren die waardering verdienden.
Brown merkte op dat de huidige houding van de NFL tegenover discipline een verandering betekende ten opzichte van de vroegere opvatting dat jongens nu eenmaal jongens zijn. Zijn vader had running back Stanley Wilson in 1988 na twee dopingschorsingen terug laten keren bij de Bengals. Wilson viel de avond voor Super Bowl XXIII terug in zijn drugsgebruik. Zijn afwezigheid bij situaties waarin slechts weinig yards nodig waren, bemoeilijkte de kansen van Cincinnati in een zeer spannende Super Bowl, die de club verloor.
Brown stond erom bekend dat hij personeelsleden ook na meerdere slechte seizoenen niet snel ontsloeg. Zijn eerste zelf aangestelde hoofdcoach, Dave Shula, verloor sneller vijftig wedstrijden dan welke NFL-coach ook: in 69 duels. Shula kreeg de voorkeur boven Bill Cowher, destijds defensief coördinator van de Kansas City Chiefs, vermoedelijk omdat Brown parallellen zag tussen zichzelf en Shula: beiden stonden in de schaduw van hun beroemde vaders, Paul Brown en Don Shula. Cowher werd datzelf.