| Mike Wofford | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 28 februari 1938 | |||
| Geboorteplaats | San Antonio | |||
| Overlijdensdatum | 19 september 2025 | |||
| Overlijdensplaats | San Diego | |||
| Land |  Verenigde Staten | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | muzikant, componist | |||
| Genre(s) | jazz | |||
| Instrument(en) | piano | |||
| Label(s) | Milestone Records | |||
| Links | ||||
| Officiële website | ||||
| ||||
Mike Wofford (San Antonio (Texas), 28 februari 1938 – San Diego (Californië), 19 september 2025) was een Amerikaanse jazzpianist en componist.
Wofford groeide op in San Diego (Californië). Hij had zijn eerste professionele optredens met James Moody in het Lighthouse Cafe in Hermosa Beach en behoorde later tot de bands van Shelly Manne en Shorty Rogers. In de daaropvolgende jaren werkte hij met muzikanten als Zoot Sims, Joe Pass, Barney Kessel, Robert Conti, Harry 'Sweets' Edison, Eddie 'Cleanhead' Vinson en Bud Shank. Vanaf 1979 begeleidde hij de zangeres Sarah Vaughan; later trad hij op met Benny Carter. In 1989 werkte hij aan All That Jazz, het laatste studioalbum van Ella Fitzgerald, met wie hij tot 1992 toerde. Ook begeleidde hij zangeres Lorez Alexandria met zijn kwartet. Daarna werd hij lid van de band van Kenny Rankin. Als huispianist van de jazzclubs van Elario en het Horton Grand Hotel in San Diego speelde hij met onder anderen Kenny Burrell, Benny Golson, Art Farmer, Charlie Haden, Slide Hampton, Clifford Jordan en Ray Brown. Hij leidde zijn eigen bands en was co-leader van een kwartet met zijn vrouw, de fluitiste Holly Hofmann. In 2000 speelde hij in een trio met Anthony Ortega en Joe LaBarbera (Scattered Clouds).
Wofford overleed op 19 september 2025 op 87-jarige leeftijd aan hyponatriëmie.
Met Elek Bacsik
Met Kenny Burrell
Met Gil Fuller
Met John Klemmer
Met Shelly Manne
Met Oliver Nelson
Met Howard Roberts
Met Sonny Stitt
Met Gerald Wilson
