Minus de Jonge

Tweede Wereldoorlog

Op 9 juni 1942 werd De Jonge gearresteerd wegens deelname aan Inlichtingengroep Van Hattem. Hij zat als politiek gevangene in het Oranjehotel in Scheveningen, het Groot Seminarie Haaren en de Wehrmachtsgefängnis aan de Gansstraat in Utrecht. Nadat hij door de Duitse Militaire Rechtbank aldaar in het Van Hattem-proces buiten het proces was gesteld, werd De Jonge gedetineerd in Kamp Amersfoort en als Nacht und Nebel-gevangene in de kampen Natzweiler-Struthof, Erzingen (een buitenkamp van Natzweiler-Struthof) en Dachau, waar hij op 29 april 1945 werd bevrijd.

In 1945 trouwde hij te Zutphen met domineesdochter Clasina Johanna (Cies) Ort (1910–2001). Ze kregen een dochter en twee zonen van wie de jongste zoon ook weer advocaat werd.

Na de oorlog

De Jonge was deken van de Orde van Advocaten in het Arrondissement Zutphen van 1961 tot 1980. In zijn vrije tijd was hij van 1935 tot 1985 secretaris-penningmeester van de Stichting Het Wijnhuisfonds – mede opgericht door zijn vader Bon de Jonge in 1927 –, een Professionele Organisatie voor Monumentenbehoud (POM), waarvoor hij uit handen van Pprins Bernhard de Zilveren Anjer ontving van het Prins Bernhard Cultuurfonds en koninklijk onderscheiden werd als ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Tevens was de Jonge bestuurslid en erelid van de Zutphense Roei- en Zeilvereniging "Isala".

De Jonge overleed in 2001 op negentigjarige leeftijd.