
Misantropie is een levenshouding die wordt gekenmerkt door een pessimistische visie op de samenleving en het wantrouwen van mensen.
Een misantroop ziet het gros van de handelingen van de mens als negatief. Beslissingen van mensen worden genomen door zelfingenomenheid, morele zwakheid, vooringenomenheid, dogmatisme, luiheid, persoonlijk gemak, winstbejag en andere als slecht te bestempelen zaken. Deze handelwijze van de mens veroorzaakt onder meer oorlogen, versnelde opwarming van de aarde, onderdrukking en genocide.
Een misantroop ziet de handelswijze van de mens als een gevolg van een gebrek van intellectuele capaciteiten, en dan ook niet als eenvoudig op te lossen probleem. Misantropie kan zich zowel uiten door een terugtrekking uit de maatschappij als door het juist actiever betrokken zijn in de maatschappij om deze proberen te verbeteren.
Een misantroop is niet per definitie antisociaal of het tegengestelde van een humanist. Het woord misantropie komt van het Griekse misos (haat) en anthropos (mens). Een synoniem voor misantropie is mensenhaat en een antoniem is filantropie.
Misantropie was al een bekende levenshouding in het Oude Griekenland, die zich veelal uitte in een afzondering van de samenleving, uitgelokt door desillusie en een ongeloof in de mogelijkheid van mensen om op harmonieuze wijze met elkaar om te gaan.
Misantropie is ook terug te vinden in het Christendom. In de Bijbel worden mensen geportreteerd als zondaars die in de basis in staat zijn tot het doen van slechte dingen door de zondeval. De opdracht van God aan de mensheid is om zonden van zich af te werpen en te leven zoals God dit heeft bedoeld.