Mizuno Open
Het Mizuno Open (ミズノオープン, Mizuno ōpun) is een golftoernooi in Japan.
Geschiedenis
Het werd in 1971 opgericht en maakt sinds 1979 deel uit van de Japan Golf Tour.
Sinds 1998 krijgen de top-4 spelers nog niet gekwalificeerde spelers van het Mizuno Open een wildcard voor het Brits Open. Dit heeft ertoe geleid dat het Mizuno Open de naam kreeg van Gateway to the Open (全英への道, Zen'ei eno michi). Van 2007-2010 werd het Mizuno Open gecombineerd met het Yomiuri Open, die werd de naam Gateway to the Open Mizuno Open Yomiuri Classic gebruikt.
In 2012 was het prijzengeld ¥110 000 000, waarvan ¥22 000 000 naar de winnaar ging.
Locaties
| Jaren | Golfbaan | Locatie |
|---|---|---|
| 1998–2006, 2011–2017, 2021–2025 | Setonaikai Golf Club | Kasaoka, Okayama |
| 2018–2019 | The Royal Golf Club | Hokota, Ibaraki |
| 2007–2010 | Yomiuri Country Club | Nishinomiya, Hyōgo |
| 1976–1997 | Tokinodai Country Club | Hakui, Ishikawa |
| 1971–1975 | Anegasaki Country Club | Ichihara, Chiba |
Lijst van winnaars
| Jaar | Winnaar | Score | |
|---|---|---|---|
| Mizuno Open | |||
| 1971 | [[Makoto Yamaguchi| Makoto Yamaguchi]] | ||
| 1972 | Kazuo Yoshikawa | ||
| 1973 | Shichiro Enomoto | ||
| 1974 | Shigeru Uchida | ||
| 1975 | Shigeru Uchida | ||
| 1976 | Masaji Kusakabe | ||
| 1977 | Masaji Kusakabe | ||
| 1978 | Akio Kanemoto | ||
| 1979 | Mitsuhiro Kitta | 272 | −16 |
| 1980 | Norio Suzuki | 266 | −20 |
| 1981 | Kikuo Arai | 274 | −12 |
| 1982 | Teruo Sugihara | 282 | −4 |
| 1983 | Eitaro Deguchi | 277 | −11 |
| 1984 | Kikuo Arai | 279 | −9 |
| 1985 | Tateo Ozaki en Katsunari Takahashi (tie) | 205 | −11 |
| 1986 | Tsuneyuki Nakajima | 239 | −13 |
| 1987 |  David Ishii | 272 | −16 |
| 1988 | Yoshimi Niizeki po | 280 | −8 |
| 1989 | Akiyoshi Ohmachi | 283 | −5 |
| 1990 |  Brian Jones | 272 | −16 |
| 1991 | Roger Mackay po | 207 | −9 |
| 1992 | Toru Nakamura | 282 | −6 |
| 1993 | Seiki Okuda | 280 | −8 |
| 1994 | Brian Watts po | 280 | −8 |
| 1995 | Brian Watts | 273 | −15 |
| 1996 | Yoshinori Kaneko | 270 | −18 |
| 1997 | Brian Watts | 278 | −10 |
| Gateway to the Open Mizuno Open | |||
| 1998 | Brandt Jobe | 275 | −13 |
| 1999 |  Eduardo Herrera | 274 | −14 |
| 2000 | Yasuharu Imano | 274 | −14 |
| 2001 | Hidemichi Tanaka | 272 | −16 |
| 2002 | Dean Wilson | 277 | −11 |
| 2003 | Todd Hamilton | 278 | −10 |
| 2004 | Brendan Jones po | 274 | −14 |
| 2005 | Chris Campbell po | 278 | −10 |
| 2006 |  SK Ho | 274 | −14 |
| Gateway to the Open Mizuno Open Yomiuri Classic | |||
| 2007 | Dong-hwan Lee | 204 | −12 |
| 2008 |  Prayad Marksaeng | 269 | −15 |
| 2009 | Ryo Ishikawa | 275 | −13 |
| 2010 | Shunsuke Sonoda | 201 | −15 |
| Gateway to the Open Mizuno Open | |||
| 2011 | Jung-gon Hwang | 275 | −13 |
| 2012 | Brad Kennedy | 271 | −17 |
| 2013 | Brendan Jones | 269 | −19 |
- po = gewonnen na play-off
- In 1986 werd de laatste dag ingekort tot negen holes.
Play-off
- 1988: Yoshimi Niizeki won van Seiichi Kanai;
- 1991: Roger Mackay won van Satoshi Higashi;
- 1994: Brian Watts won van Eduardo Herrera, Yoshinori Kaneko en Koichi Suzuki;
- 2004: Brendan Jones won van Hiroaki Iikima;
- 2005: Chris Campbell won van David Smail en Tadahiro Takayama.
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ (en) Syracuse Herald Journal Archives, Jul 1, 1991, p. 42. NewspaperArchive.com (1 juli 1991). Geraadpleegd op 2 november 2026.
- ↑ (en) Watts Wins in Playoff. The Oklahoman. Geraadpleegd op 2 november 2026.
- ↑ Official World Golf Ranking. OWGR. Geraadpleegd op 2 november 2026.
- ↑ (en) Golf: British Open entry makes up for play-off loss. NZ Herald. Geraadpleegd op 2 november 2026.