| Mocean Worker | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Adam Dorn | |||
| Geboortedatum | 20ste eeuw | |||
| Geboorteplaats | Philadelphia | |||
| Land |  Verenigde Staten | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | muzikant, zanger, songwriter | |||
| Genre(s) | jazz, drum 'n' bass, electroswing | |||
| Instrument(en) | basgitaar | |||
| Act(s) | MoWo | |||
| Links | ||||
| Officiële website | ||||
| ||||
Mocean Worker is de opname-alias van de in Philadelphia geboren Amerikaanse jazzmuzikant (basgitaar, zang), songwriter en producent Adam Dorn.
De in Philadelphia geboren Adam Dorn is de zoon van de beroemde jazz- en r&b-producent Joel Dorn. Hij groeide op rond de jazz- en r&b-schijven, die zijn vader in de jaren 1960 en 1970 produceerde voor Atlantic Records. Op 15-jarige leeftijd stuurde hij een fanbrief naar bassist Marcus Miller. Toen Miller reageerde en Dorn uitnodigde om langs de studio te komen, veranderde één bezoek in drie jaar, waarin hij rondhing met de artiesten David Sanborn, Luther Vandross en Miles Davis. Dorn is bassist en zanger. Hij studeerde aan het Berklee College of Music in Boston. Dorn nam de bijnaam Mocean Worker over als dj van drum-'n-bass-muziek. Het project kwam bijna per ongeluk tot stand, de resultaten van een reeks halfserieuze opnamesessies. Sinds het uitbrengen van zijn eerste album Home Movies from the Brain Forest, varieerde de stijl van een drum 'n' bass-geluid tot een jazz-georiënteerd dansgeluid, dat sommigen electroswing noemen, met elementen van funk, bigband en swing. Dorn woont momenteel in Los Angeles, na bijna 25 jaar in New York te hebben gewoond.
In 2008 leidde Dorn een achtkoppige band met enkele van de meest gerespecteerde soul- en funkspelers van New York. Samengesteld door Dorn om de breakbeat jazz-stijlen van de Mocean Worker studioalbums tot leven te brengen, gaf de groep een reeks spraakmakende optredens, waaronder Bumbershoot, Burlington Discover Jazz Festival en een residentie op de locatie Nublu in New York. De muziek van Dorn is op grote schaal gebruikt in tv, reclame en film, waaronder Tres Tres Chic in The Devil Wears Prada en The Pink Panther, Chick a Boom Boom Boom in Inside Deep Throat, Reykjavak in The Namesake en Right Now in Client 9: The Rise and Fall of Elliot Spitzer. Hij scoorde ook met de Showtime/BBC-filmdocumentaire Richard Pryor: Omit the Logic over het leven van komiek/acteur Richard Pryor. Bovendien was zijn nummer Intothinair van het album Aural and Hearty te zien in de film The Bourne Supremacy. Begin 2014 lanceerden Dorn en partner Charlie Hunter de podcast Compared To What, met gesprekken met een grote verscheidenheid aan mensen. Er was ook een plotselinge interesse in de Japanse markt voor het geluid van Mocean Worker. In februari 2014 bracht Dorn het album It's Pronounced Motion ... uit met wat nieuw en niet eerder uitgebracht materiaal in Japan via het Voil-label.
