Montsenybeeksalamander

Montsenybeeksalamander; IUCN-status: Kritiek (2022)
Taxonomische indeling
Rijk:	Animalia (Dieren)
Stam:	Chordata (Chordadieren)
Klasse:	Amfibia (Amfibieën)
Orde:	Caudata (Salamanders)
Familie:	Salamandridae (Echte salamanders)
Onderfamilie:	Pleurodelinae
Geslacht:	Calotriton
Soort
	Calotriton arnoldi; (Carranza & Amat, 2005)
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
	Montsenybeeksalamander op Wikispecies
Portaal	Biologie ; Herpetologie

De Montsenybeeksalamander (Calotriton arnoldi) (Catalaans: tritó del Montseny) is een salamander uit de familie echte salamanders (Salamandridae).

De soort is endemisch voor het Montsenymassief in het noordoosten van Catalonië, Spanje. Voordat hij in 2005 formeel werd beschreven, werd hij verward met de grotere en wijdverspreidere pyreneeënbeeksalamander (Calotriton asper).

Beschrijving

De mannetjes van de Montsenybeeksalamander zijn 56-59 mm lang en vrouwtjes 57-59 mm lang in snuit-cloacalengte. De staart is 34-44 mm en de maximale lichaamsgrootte is 103 mm. De rug is donker, chocoladekleurig. De kop is sterk afgeplat. Het lichaam is ovaal in dwarsdoorsnede en vertoont enige dorsoventrale compressie.

Wanneer Montsenybeeksalamanders worden aangeraakt, scheiden ze een witachtige, giftige, kleverige en zeer stinkende huidafscheiding af. Dit is waarschijnlijk een verdedigingsmechanisme tegen roofdieren.

Leefgebied en natuurbehoud

De natuurlijke leefomgeving bestaat uit oligotrofe, koude (onder 15°C), snelstromende rivieren; het lijkt een strikt aquatische soort te zijn. De populatie wordt geschat op minder dan 1500 individuen, met een geschatte afname van 15% in de afgelopen 10 jaar. Het opdrogen van bergbeekjes, de menselijke aantasting van zijn oorspronkelijke leefgebied en de opwarming van de aarde vormen een bedreiging voor deze soort. Daarom heeft de Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN) hem geclassificeerd als ernstig bedreigd.

Zie de categorie Calotriton arnoldi van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Bronnen, noten en/of referenties

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Montseny brook newt op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

↑ (en) Montsenybeeksalamander op de IUCN Red List of Threatened Species.
↑ Speybroeck, Jeroen, Stumpel, Anton; Beukema, Wouter; Bok, Bobby; Creemers, Raymond; Van Delft, Jeroen; Strijbosch, Henk & Van Der Voort, Jan (2016-12). Standaardlijst van Nederlandse namen van de Europese amfibieën en reptielen - Een update naar de situatie in 2016. RAVON 18 (4): 71-76
↑ Frost, Darrel R., Calotriton arnoldi Carranza and Amat, 2005. Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0. American Museum of Natural History (2014). Geraadpleegd op 9 March 2015.
1 2 3 (en) Carranza, Salvador, Amat, Felix (2005-12). Taxonomy, biogeography and evolution of Euproctus (Amphibia: Salamandridae), with the resurrection of the genus Calotriton and the description of a new endemic species from the Iberian Peninsula. Zoological Journal of the Linnean Society 145 (4): 555–582. ISSN:1096-3642. DOI:10.1111/j.1096-3642.2005.00197.x.

[IUCN-1] (en) Montsenybeeksalamander op de IUCN Red List of Threatened Species.

[2] Speybroeck, Jeroen, Stumpel, Anton; Beukema, Wouter; Bok, Bobby; Creemers, Raymond; Van Delft, Jeroen; Strijbosch, Henk & Van Der Voort, Jan (2016-12). Standaardlijst van Nederlandse namen van de Europese amfibieën en reptielen - Een update naar de situatie in 2016. RAVON 18 (4): 71-76

[frost-3] Frost, Darrel R., Calotriton arnoldi Carranza and Amat, 2005. Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0. American Museum of Natural History (2014). Geraadpleegd op 9 March 2015.

[:0-4] 1 2 3 (en) Carranza, Salvador, Amat, Felix (2005-12). Taxonomy, biogeography and evolution of Euproctus (Amphibia: Salamandridae), with the resurrection of the genus Calotriton and the description of a new endemic species from the Iberian Peninsula. Zoological Journal of the Linnean Society 145 (4): 555–582. ISSN:1096-3642. DOI:10.1111/j.1096-3642.2005.00197.x.