De plaats gaat waarschijnlijk terug op een Gallo-Romeinse landbouwonderneming (villa rustica) waarrond een dorp ontstond. In de feodale tijd werd Mussidan een heerlijkheid. De familie de Montaut, heren van Mussidan, steunde al vanaf de twaalfde eeuw de Engelsen tegen de graven van Périgord, die vazallen waren van de Franse koning. Pas in het midden van de vijftiende eeuw, tegen het einde van de Honderdjarige Oorlog, zwoeren ze trouw aan de Franse koning. In 1497 kreeg Mussidan marktrecht.
Godsdienstoorlogen
In de eerste helft van de zestiende eeuw gingen de heren van Mussidan, toen de familie Gramont, over op het protestantisme. De stad werd verschillende keren belegerd en geplunderd tijdens de Hugenotenoorlogen. De stad en zijn kasteel lagen na afloop in puin en de bevolking was verdeeld tussen katholieken en calvinisten. Het kasteel werd afgebroken in 1624. Het Edict van Nantes bracht tijdelijk godsdienstvrijheid, maar in 1687 werd de protestantse kerk van Mussidan afgebroken. Verschillende protestantse families kozen voor emigratie.
Moderne tijd
Aan het einde van de achttiende eeuw was Mussidan een welvarend stadje met een markt waar onder andere vee, landbouwproducten en ijzerwaren werden verhandeld. De plaats lag gunstig op de weg tussen Bordeaux en Périgueux. Op de Isle lagen watermolens voor de productie van meel en olie. In 1820 kwam er een eerste brug over de Isle; ervoor werd gebruik gemaakt van een veerpont. De eerste houten brug werd in 1840 vervangen door een stenen exemplaar. Langs de Isle kwam er industrie die gebruik maakte van de waterkracht van de rivier. Mussidan kreeg aansluiting op de spoorlijnen Coutras - Périgueux (1857) en Marmande - Angoulême (1894). Hierdoor vestigde zich nieuwe industrie in de gemeente (fabricage van kaarsen, schoenen, ijzerwaren).
Tijdens de Tweede Wereldoorlog lag Mussidan in Vichy-Frankrijk. Het verzet verschuilde zich in het bosgebied Forêt de la Double. Op 11 juni 1944, aan het einde van de Duitse bezetting, ondernamen lokale verzetsgroepen een aanval op de spoorlijn. Als represaille namen de Duitsers 350 inwoners als gijzelaar gevangen. 52 van hen, onder wie de burgemeester, werden gefusilleerd.
De lokale industrie beleefde een bloeitijd in de jaren na de oorlog. Maar al vanaf de jaren 1960 kreeg de industrie het moeilijk. In de volgende decennia verdween alle industriële activiteit.
Geografie
De oppervlakte van Mussidan bedraagt 3,85 km², de bevolkingsdichtheid is 717 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De gemeente ligt in de landstreek Périgord Blanc. De Crempse stroomt door de gemeente en mondt er uit in de Isle.
De onderstaande kaart toont de ligging van Mussidan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Grafiek inwonertal gemeente
Bezienswaardigheden
Voormalige Notre-Dame-du-Rockerk
Mussidan heeft een zaterdagmarkt. De voormalige Notre-Dame-du-Rockerk werd gebouwd in de zestiende en zeventiende eeuw op de plaats van een eerdere kerk, vernield tijdens de Hugenotenoorlogen. De Saint-Georgeskerk is negentiende-eeuws. Het Musée Andre Voulgre is een heemkundemuseum.
.svg)
,_%C3%A9glise_paroissiale.JPG)
.jpg)
