| Myliobatis Fossiel voorkomen: Paleoceen tot recent | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Myliobatis aquila | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||
| Myliobatis Cuvier, 1816 | ||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||
| Myliobatis aquila | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
 Myliobatis op Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Myliobatis is een geslacht van roggen, dat fossiel bekend is vanaf het Paleoceen. Tegenwoordig leven er nog diverse soorten van dit geslacht uit de familie van de adelaarsroggen. De rog is ongeveer 150 cm lang.
De tanden zijn gerangschikt in een tandplaat in de onder- en bovenkaak en bestaan elk uit 7 rijen. De middelste rij is breed in de vorm van een zeshoek, zijn hexagonaal met een glad, enigszins convex, oraal oppervlak, waarop zich rimpelige vlakken bevinden aan de lip- en tongzijden. De drie rijen aan de zijkant zijn smal en hebben de vorm van zes-, vijf- of driehoek.
De rog leefde voornamelijk in warme, ondiepe wateren en voedde zich voornamelijk met weekdieren, kreeftachtigen en kleine vissen. Er zijn overal in de wereld fossielen van gevonden.