| NGC 260 | ||||
|---|---|---|---|---|
| Sterrenbeeld Andromeda | ||||
| Type | Spiraalvormig sterrenstelsel | |||
| NGC | NGC 260 | |||
| Rechte klimming | 00u48m34,9s | |||
| Declinatie (Epoche 2000) |
+27° 41′ 30″ | |||
| Magnitude | 13,6 mag | |||
| Afstand | 215 × 106 lichtjaar | |||
| Schijnbare afmeting | 0,78′ × 0,72′ | |||
| Roodverschuiving | 0,017342 | |||
| Radiële snelheid | 5154 km/s | |||
| ||||
NGC 260 (ook wel PGC 2844, UGC 497, MCG 4-3-6, ZWG 480.9 of IRAS00458+2725) is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda. NGC 260 staat op ongeveer 215 miljoen lichtjaar van de Aarde.
Het object NGC 260 werd op 27 augustus 1865 waargenomen door de Duits-Deense astronoom Heinrich Louis d’Arrest. Het werd echter in 1848 ontdekt door Johnstone Stoney, assistent van William Parsons.
Vanaf de Aarde gezien bevindt het stelsel NGC 260 zich een kwart graad ten westen van de dubbelster 65 Piscium (Struve 61). Deze dubbelster werd door de Engelse astronoom Maxwell Hall (1845-1922) aanzien als de centrale zon van het universum (Central Sun of the Universe).