Neurogliaforme cellen (NGC) zijn remmende (GABAerge) interneuronen die voorkomen in de hersenschors en de hippocampus. NGC-cellen vertegenwoordigen ongeveer 10% van de totale populatie remmende interneuronen in de hippocampus.
Qua morfologie zijn ze relatief klein en hebben ze een ongewoon hoge dichtheid aan presynaptische axon-uiteinden. Bijna alle NGC-neuronen brengen neuropeptide Y (NPY) tot expressie en zijn doorgaans positief voor andere signaalpeptiden en niet-signaalpeptiden, waaronder reeline, α-actinine 2, COUP-TFII en neuronale stikstofmonoxidesynthase (nNOS). Er zijn echter populaties NGC-cellen gerapporteerd die geen NPY tot expressie brengen, zowel in de corticale laag I als in het corpus striatum.
In de hersenschors zijn alle NGC-cellen tijdens de ontwikkeling afkomstig van de caudale ganglionaire eminentie (CGE), maar de NGC-cellen van de hippocampus vinden hun oorsprong in zowel de CGE als de mediale ganglionaire eminentie (MGE). De ganglionaire eminentie (GE) is een tijdelijke structuur in de ontwikkeling van het zenuwstelsel die de migratie van cellen en axonen begeleidt. Ze is aanwezig in de embryonale en foetale stadia van de neurale ontwikkeling en bevindt zich tussen de thalamus en de nucleus caudatus.
Functioneel gezien zijn NGC-cellen GABAergisch en is hun functie in de volwassen hersenen inhibitie. Er wordt echter vermoed dat ze meer signaleren via volumetransmissie dan via de typische chemische synaps. Een onderzoek toonde aan dat ongeveer 78% van de neurogliaforme celaxon-uiteinden geen klassieke synapsen vormden en gaf ook aan dat hun synaptische axon-uiteinden zich op een grotere dan gebruikelijke afstand van hun doeldendrieten bevonden. Al deze en andere observaties samen hebben geleid tot de consensus dat NGC-cellen waarschijnlijk niet primair betrokken zijn bij "punt-tot-punt" synaptische transmissie, maar GABA vrijgeven op een doelonafhankelijke, wolkachtige manier naar een groot aantal neuronen in het omliggende gebied om een niet-specifieke vorm van inhibitiecontrole (volumetransmissie) te genereren.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Neurogliaform cell op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ Bezaire, Marianne J., Soltesz, Ivan (September 2013). Quantitative assessment of CA1 local circuits: knowledge base for interneuron-pyramidal cell connectivity. Hippocampus 23 (9): 751–785. ISSN: 1098-1063. PMID 23674373. PMC 3775914. DOI: 10.1002/hipo.22141.
- 1 2 3 4 Chris J. McBain, Overstreet-Wadiche, Linda (August 2015). Neurogliaform cells in cortical circuits. Nature Reviews Neuroscience 16 (8): 458–468. ISSN: 1471-0048. PMID 26189693. PMC 5207343. DOI: 10.1038/nrn3969.
- ↑ Jiang, Xiaolong, Wang, Guangfu, Lee, Alice J., Stornetta, Ruth L., Zhu, J. Julius (February 2013). The organization of two novel cortical interneuronal circuits. Nature Neuroscience 16 (2): 210–218. ISSN: 1097-6256. PMID 23313910. PMC 3589105. DOI: 10.1038/nn.3305.
- ↑ (en) Muñoz-Manchado, A. B., Foldi, C., Szydlowski, S., Sjulson, L., Farries, M., Wilson, C., Silberberg, G., Hjerling-Leffler, J. (1 januari 2016). Novel Striatal GABAergic Interneuron Populations Labeled in the 5HT3aEGFP Mouse. Cerebral Cortex 26 (1): 96–105. ISSN: 1047-3211. PMID 25146369. PMC 4677971. DOI: 10.1093/cercor/bhu179.
- ↑ Encha-Razavi & Sonigo. (2003). Features of the developing brain. Child's Nervous System. pp. 426–428
- ↑ Oláh, Szabolcs, Füle, Miklós, Komlósi, Gergely, Varga, Csaba, Báldi, Rita, Barzó, Pál, Tamás, Gábor (29 oktober 2009). Regulation of cortical microcircuits by unitary GABA-mediated volume transmission. Nature 461 (7268): 1278–1281. ISSN: 1476-4687. PMID 19865171. PMC 2771344. DOI: 10.1038/nature08503.
