Franke zat op turnen, toen zij geïnteresseerd raakte in de atletieksport door een tv-uitzending waar polsstokhoogspringen in voorkwam. Hoewel zij nog veel te jong was voor dat atletiekonderdeel, stapte zij op negenjarige leeftijd over van turnen op atletiek door zich aan te melden bij AV Oss '78. Daar maakte zij tijdens haar eerste atletiekjaren kennis met de verschillende onderdelen van de meerkamp. Daarvan trokken de hordennummers haar het meest. In 2016 nam Franke als veertienjarige voor het eerst deel aan de Nederlandse kampioenschappen voor U18 indoor op de 60 m horden en outdoor op de 400 m horden. Bij deze laatste gelegenheid haalde zij, zo jong als ze was, al direct de finale. Dat ze bovendien over een goed uithoudingsvermogen beschikte, bewees zij dat jaar onder meer bij een wedstrijd in het DuitseHaldensleben door tijdens U15-events de 800 m te winnen in 2.17,94, een dag later gevolgd door een tweede overwinning op de 2000 m. In 2017 kwam Franke in het baanseizoen slechts zo’n anderhalve maand in actie, maar in die korte periode won zij in Haldensleben wel weer opnieuw de 800 m, ditmaal in de U16-leeftijdsgroep en liep zij bij een wedstrijd in Tilburg voor het eerst een 400 m binnen de 60 seconden; ze werd derde in 59,17 s.
Eerste NK-resultaten en NK-medaille
In 2018 nam Franke, die inmiddels was overgestapt van AV Oss '78 naar de Vughtse atletiekvereniging Prins Hendrik, in februari deel aan de NK indoor U18, waar zij op de 400 m op een vierde plaats eindigde in 59,24 s. Tijdens het baanseizoen nam zij op de 400 m horden deel aan de NK U18, maar kwam hierbij niet verder dan de series in 1.07,78. Dat lukte haar een week later op de NK in Utrecht op hetzelfde onderdeel evenmin, ook al was zij met haar tijd van 1.06,78 ditmaal meer dan een volle seconde sneller. Het jaar erna breidde Franke haar indooractiviteiten uit door deel te nemen aan zowel de NK indoor U18 als de NK indoor voor senioren en beide malen kwam zij uit op zowel de 200 als de 400 m. Haar beste resultaat op deze twee NK’s was opnieuw een vierde plaats op de 400 m tijdens de NK indoor U18. Bij de senioren haalde zij op deze twee afstanden de finale niet, ook al was zij nu op de 400 m in 58,94 flink wat sneller dan de 59,34 bij de U18-junioren. Tijdens het hierop volgende baanseizoen veroverde Franke op de NK U18 op de 400 m horden haar eerste medaille: ze werd tweede in 1.04,22. Het was niet eens in een PR-tijd, want die had zij enkele weken ervoor tijdens de 'Harry Schulting Games' in Vught al op 1.02,66 gezet. Op de 200 m werd zij vierde in 24,98, nadat zij in de series haar PR op deze afstand al had aangescherpt tot 24,82. Haar PR op de 400 m had zij toen inmiddels al naar beneden toe bijgesteld tot 57,78.
Onderbreking en comeback
Van 2020 en 2021 zijn van Franke geen prestaties bekend. Had dit te maken met het COVID-19-virus, of lag een andere oorzaak hieraan ten grondslag? Feit is dat zij in 2022 de draad weer oppakte, zij het dat zij het indoorseizoen oversloeg en zich in het buitenseizoen hoofdzakelijk beperkte tot de 100 m horden en de 400 m, op welke onderdelen zij onder meer uitkwam op de NK in Apeldoorn. In beide gevallen bereikte zij de finale niet. In 2023 had Franke de lijn omhoog eindelijk weer te pakken en hoewel zij op de NK indoor op de 400 m de finale niet haalde, wist zij haar PR’s op haar drie favoriete onderdelen te verbeteren.
Zilver op NK
In 2024 vertoonde Franke in de loop van het jaar een aanzienlijke vooruitgang op haar favoriete onderdelen. Dit kwam nog niet zozeer tot uiting tijdens het indoorseizoen, waarin zij zich beperkte tot de 400 m; die beëindigde zij bij een drietal gelegenheden steeds in de 55 seconden. Eenmaal van start gegaan in het baanseizoen kwam zij reeds half mei op deze afstand tot een aanzienlijke verbetering van haar PR in 53,93. Vervolgens nam zij op de NK in Hengelo deel aan de 400 m horden, waar haar verhoogde basissnelheid zich vertaalde in een prima 57,77, voor het eerst dik onder de minuut en een zilveren medaille achter haar winnende clubgenote Cathelijn Peeters, die het goud pakte in 55,24. Franke had ditmaal een flinke stap gezet richting de nationale top.
Doorbraak met estafettegoud
Nina Franke (achtergrond) in gevecht met Anne van de Wiel om de titel op de 400 m horden tijdens de NK 2025.
Het jaar 2025 was het jaar van de definitieve doorbraak van Franke. Nadat zij op de NK indoor op de 400 m nog 'slechts' vierde was geworden op de 400 m in een overigens uitstekende 53,38, kreeg zij op de kort hierop volgende EK indoor in Apeldoorn haar kans op de 4 × 400 m estafette. Nadat op de laatste dag van het toernooi, waarop de estafettefinales gepland stonden, Myrte van der Schoot die op de NK indoor voor haar was geëindigd, vanwege blessureklachten haar plaats in het estafetteteam had moeten afstaan, werd Franke als haar vervangster aangewezen en die greep de kans met beide handen aan. In de formatie Lieke Klaver, Nina Franke, Cathelijn Peeters en Femke Bol ging het Nederlandse viertal van start tot finish aan de leiding en finishte in 3.24,34, niet alleen een Nederlands record, maar zelfs een kampioenschapsrecord. De eerste medaille op een internationaal kampioenschapstoernooi was voor Franke dus gelijk een gouden. In het hierop volgende baanseizoen 'vertaalde' Franke haar goede vorm met PR-prestaties op al haar favoriete onderdelen. Tijdens de FBK Games in de eerste helft van juni won zij binnen het talentenprogramma de 400 m in 52,20, liep zij vervolgens enkele weken later bij de EK voor landenteams in Madrid de 400 m horden in 56,30, half juli bij een wedstrijd in Eindhoven gevolgd door 11,53 op de 100 en 23,02 op de 200 m. Op de NK in Hengelo koos zij daarna, net als het jaar ervoor, voor de 400 m horden, waarop zij opnieuw tweede werd, ditmaal achter Anne van de Wiel, na een spannend duel. Aan het eind van het seizoen maakte Franke deel uit van de selectie voor de WK in Tokio, maar kwam daar niet in actie.
Nederland
