Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van 6 tot 10 (15) cm. Aanvankelijk is deze halfbolvormig, vervolgens gewelfd tot uitgespreid en uiteindelijk in het midden enigszins ingedeukt. De kleur varieert van geel en okergeel tot roestbruin, soms met roodbruine tinten. Bij vochtig weer is het hoedoppervlak kleverig, terwijl het bij droog weer mat wordt. De hoedhuid is alleen nabij de rand gemakkelijk af te trekken. De rand is bij volwassen exemplaren slechts kort en zwak gegroefd.
- Lamellen
De lamellen staan tamelijk dicht opeen en zijn dun en bros. Ze zijn smal aan de steel aangehecht en kunnen onderling door dwarsverbindingen verbonden zijn. Aanvankelijk zijn ze crèmekleurig, maar bij het ouder worden ontstaan vaak roestbruine vlekken, vooral langs de sneden.
- Steel
De steel is 4 tot 10 cm lang en 1,5 tot 3 cm dik. Hij is cilindrisch en bovenaan soms verbreed. Het oppervlak is witachtig en vertoont vaak overlangse rimpels. Vanaf de basis ontstaan bij oudere exemplaren roestkleurige tot bruine verkleuringen. De steel is aanvankelijk stevig en gevuld, maar wordt later sponsachtig, kamervormig of gedeeltelijk hol.
- Vlees
Het vlees is wit, aanvankelijk stevig en later brosser of sponsachtig. Vooral bij de steelbasis en onder de steelhuid kan het roestbruin tot bruin verkleuren.
- Geur en smaak
De odeurrussula heeft een zeer krachtige, karakteristieke geur die wordt omschreven als anijsachtig, naar marsepein of bittere amandelen. De geur blijft ook na het drogen van de vruchtlichamen langdurig aanwezig.
De smaak varieert van mild tot matig scherp. Bij jonge vruchtlichamen is vooral het vlees van de lamellen enigszins scherp, terwijl de steel en oudere vruchtlichamen een mildere smaak kunnen hebben.
- Sporenprint
De sporenprint is crèmekleurig, overeenkomend met kleurklasse IIb.
Microscopische kenmerken
De sporen zijn breed ellipsoïde tot bijna bolvormig en meten 7,5–10 × 7–9 µm. De ornamentatie bestaat uit wratten en gedeeltelijk vleugelvormige kammen, die onderling verbonden zijn en een onvolledig netwerk vormen.
De hoedhuid (pileipellis) bevat relatief brede dermatocystiden. Bij het onderscheiden van nauw verwante soorten zijn zowel de vorm van deze cystiden als de hoogte en onderlinge verbindingen van de sporenornamentatie van belang.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons