Okan Buruk

Okan Buruk
Okan Buruk
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 19 oktober 1973
Geboorteplaats Istanbul, Vlag van Turkije Turkije
Nationaliteit Vlag van Turkije TUR
Lengte 169 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Turkije Galatasaray
Huidige club Hoofdtrainer
Contract tot 1 juli 2027
Jeugd
–1984
1984–1991
Vlag van Turkije Karadeniz İdman Ocağı
Vlag van Turkije Galatasaray
Senioren
Seizoen Club W (G)
1991–2001
2001–2004
2004–2006
2006–2008
2008–2010
Vlag van Turkije Galatasaray
Vlag van Italië Internazionale
Vlag van Turkije Beşiktaş
Vlag van Turkije Galatasaray
Vlag van Turkije Istanbul BB
189(32)
25(2)
40(1)
19(2)
28(0)
Interlands
1992
1992–1995
1992–2010
Vlag van Turkije Turkije –18
Vlag van Turkije Turkije –21
Vlag van Turkije Turkije
3(0)
13(1)
56(8)
Getrainde teams
2011–2013
2013–2014
2014–2015
2015–2016
2016–2017
2017–2018
2018–2019
2019–2021
2022–
Vlag van Turkije Turkije (assistent-bondscoach)
Vlag van Turkije Elazığspor
Vlag van Turkije Gaziantepspor
Vlag van Turkije Sivasspor
Vlag van Turkije Göztepe
Vlag van Turkije Akhisar Belediyespor
Vlag van Turkije Çaykur Rizespor
Vlag van Turkije Istanbul Başakşehir
Vlag van Turkije Galatasaray
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Okan Buruk (Istanbul, 19 oktober 1973) is een Turks voetbaltrainer, momenteel in dienst als hoofdtrainer van Galatasaray en voormalig voetballer die in 2010 zijn actieve loopbaan beëindigde. Als speler was hij een aanvallende middenvelder.

Buruk geldt als een van de meest succesvolle spelers en hoofdtrainers in het Turkse voetbal.

Hij maakte deel uit van een gouden generatie van Turkse voetballers die onder meer de UEFA Cup en UEFA Super Cup wonnen en 3e werden op het WK 2002.

Met 7 landstitels als speler en 5 landstitels als trainer is hij de persoon met de meeste landstitels op zijn naam in Turkije.

Clubcarrière

Jeugd

Okan Buruk begon zijn voetbalcarrière bij Karadeniz İdman Ocağı, een lokale club van migranten uit de Zwarte Zeeregio in Büyükçekmece. Buruk heeft roots in die regio. Zijn ouders Ali en Zehra komen uit Trabzon.

Galatasaray

Op 11-jarige leeftijd werd hij ontdekt door topclub Galatasaray. Op 7 mei 1992 maakte hij zijn professioneel debuut, uitgerekend tegen Bakırköyspor, waar zijn broer Fuat Buruk voetbalde. Hij mocht starten in de basis onder hoofdtrainer Mustafa Denizli en scoorde tweemaal in de 3-5 gewonnen wedstrijd.

In het seizoen 1993/94 kreeg de speler een zware tegenslag toen hij zijn been brak tegen Trabzonspor tijdens een competitieduel. Buruk was geruime tijd uitgeschakeld. Vanaf het seizoen 1995/96 maakte Buruk weer deel uit van het elftal van coach Fatih Terim. Terim gebruikte de snelle speler vaak als rechtsbuiten, maar later speelde de oud-international ook centraal op het middenveld. Wat volgde waren vier opeenvolgende landstitels met als bekroning de winst van de UEFA Cup in 2000, de eerste Europese hoofdprijs ooit voor een Turkse club. Kort daarna werd eveneens de UEFA Super Cup gewonnen door Real Madrid te verslaan. Buruk werd die wedstrijd verkozen tot Man of the Match.

Inter

Na ruim tien succesvolle jaren besloot de speler samen met teamgenoot Emre Belözoğlu te vertrekken naar het grote Internazionale uit Italië. Destijds maakte ook de Turkse spits Hakan Şükür deel uit van dat elftal. De daarop volgende jaren waren niet succesvol voor Buruk. De concurrentie was te groot en daardoor kwam de speler regelmatig op de bank te zitten.

Terugkeer naar Süper Lig

Na drie seizoenen ging hij terug naar Turkije om te spelen voor aartsrivaal Beşiktaş. Nadat zijn contract afliep, tekende de speler weer bij zijn oude club Galatasaray. Hij sloot zijn carrière uiteindelijk af bij Istanbul Buyuksehir Belediyespor.

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
1991/92 Galatasaray Vlag van Turkije Süper Lig 1 2 0 0 0 0 — 1 2 0
1992/93 15 0 10 1 0 0 5 0 2 21 0 12
1993/94 2 0 0 0 0 0 2 0 0 4 0 0
1994/95 20 0 2 5 1 1 2 0 1 27 1 4
1995/96 28 1 1 4 0 0 2 0 0 34 1 1
1996/97 17 3 4 1 0 0 3 0 0 21 3 4
1997/98 24 5 5 9 1 2 2 0 0 35 6 7
1998/99 28 11 10 6 1 2 8 1 0 42 13 12
1999/00 28 8 3 5 1 1 15 3 2 48 12 6
2000/01 26 2 6 3 0 2 14 0 0 43 2 9
2001/02 Internazionale Vlag van Italië Serie A 7 0 2 1 0 0 3 0 1 11 0 3
2002/03 15 2 1 0 0 0 7 0 0 22 2 1
2003/04 3 0 0 2 0 0 0 0 0 5 0 0
2004/05 Beşiktaş Vlag van Turkije Süper Lig 22 0 6 1 0 0 4 2 0 27 2 6
2005/06 21 1 2 3 0 0 5 1 1 29 2 3
2006/07 Galatasaray 15 1 0 4 0 0 3 1 0 22 2 0
2007/08 4 1 0 2 0 0 2 0 0 8 1 0
2008/09 Istanbul BB 17 0 3 1 0 0 — 18 0 3
2009/10 11 0 0 2 0 0 13 0 0
Totaal 304 37 55 50 4 8 77 8 7 431 49 71

Interlandcarrière

Debuut

Okan Buruk werd voor het eerst opgeroepen voor de WK 1994-kwalificatiewedstrijd tegen San Marino. Hij maakte direct zijn debuut en startte zelfs in de basis van de uiteindelijk 4-1 gewonnen wedstrijd. Buruk kreeg in de 82e minuut een gele kaart.

EK 2000

Okan Buruk werd opgenomen in de selectie voor het EK 2000. Het was de tweede deelname op rij (en in de geschiedenis) van het land. De eerste (en voorgaande) deelname werd doelpuntloos en puntloos afgesloten. De eerste wedstrijd was tegen Italië op 11 juni 2000 in GelreDome in Arnhem. Okan stond in de basis en scoorde in de 62e minuut de gelijkmaker, wat de eerste treffer ooit voor Turkije tijdens een EK-eindronde werd. De wedstrijd werd uiteindelijk met 1-2 verloren. De tweede groepswedstrijd eindigde in een 0-0 gelijkspel tegen Zweden, waarmee het eerste punt op een EK-eindronde werd behaald. De derde groepswedstrijd werd dankzij twee doelpunten van Hakan Şükür met 2-0 gewonnen tegen gastland België, waarmee zelfs een plek in de kwartfinale werd afgedwongen. In de kwartfinale werd het team uitgeschakeld door Portugal. Okan Buruk stond alle wedstrijden in de basis.

WK 2002

Hij maakte ook deel uit van het Turks elftal dat in 2002 derde werd op het WK in Japan en Zuid-Korea. Buruk stond het hele toernooi op de wisselbank. Pas in de 86e minuut van de troostfinale tegen gastland Zuid-Korea mocht hij zijn WK-debuut maken. Die wedstrijd werd met 3-2 gewonnen waarna Turkije de bronzen medaille kreeg.

Laatste wedstrijden

Okan Buruk werd niet opgenomen in de selectie voor de FIFA Confederations Cup 2003 en werd als laatst opgeroepen in de play-off kwalificatiewedstrijd voor het WK 2006 op 12 november 2005, die met 2-0 werd verloren. Ondanks een 4-2 zege in de terugwedstrijd, waarbij Okan Buruk niet in de selectie zat, ging Zwitserland ten koste van de Turken naar het WK.

In 2010 werd een jubileumwedstrijd gespeeld in de Verenigde Staten ter ere van Emre Aşık en Okan Buruk, die met pensioen gingen. Beide spelers begonnen in de basis en kregen na 9 minuten een erewissel.

Trainerscarrière

Zijn eerste functie als trainer was als assistent-trainer van Abdullah Avcı tussen 2011 en 2013 bij het Turks voetbalelftal. In 2013 kreeg hij zijn eerste baan als hoofdtrainer bij Elazığspor. Na ervaringen bij verschillende subtoppers won hij op 10 mei 2018 de Turkse voetbalbeker met Akhisar Belediyespor, de eerste in de clubgeschiedenis. De clubleiding en Buruk konden het niet eens worden over de voorwaarden van zijn contractverlenging, waarna de twee uit elkaar gingen aan het einde van dat seizoen.

Başakşehir

In 2019 kwam hij aan het hoofd van Istanbul Başakşehir en pakte de eerste landstitel in de clubgeschiedenis. Zodoende schreef hij driemaal geschiedenis met twee verschillende clubs.Het seizoen erna liet Buruk na zich te kwalificeren voor de UEFA Champions League. Olympiakos was te sterk in de derde kwalificatieronde. De groepsfase in de UEFA Europa League werd als eerste afgerond, boven onder meer AS Roma. Zijn ploeg kwam uiteindelijk tot de achtste finales, waarin FC Kopenhagen te sterk bleek. Het was de beste prestatie van Başakşehir in Europa tot op heden.

Galatasaray

Op 23 juni 2022 werd Buruk aangesteld als de nieuwe coach van zijn oude club Galatasaray. In zijn eerste 4 seizoenen werd hij landskampioen met Galatasaray — iets wat slechts één keer eerder gebeurde, tussen 1996 en 2000, toen hij als speler deel uitmaakte van de selectie die dat voor elkaar kreeg. Ook pakte hij met Galatasaray de Turkse supercup en de Turkse voetbalbeker.

Onder zijn leiding brak Galatasaray twee records in de Süper Lig. In het seizoen 2023/24 behaalde hij 102 punten; het hoogste aantal in de Turkse geschiedenis. Ook won hij in datzelfde seizoen 17 wedstrijden op rij, wat ook een record was. Op 26 oktober 2025 won zijn elftal met 3-1 van Göztepe. Dit was zijn 100e zege in slechts 120 wedstrijden in de Süper Lig. Nooit eerder wist een hoofdtrainer zo snel 100 zeges te behalen.

Met 4 landstitels, een nationale beker en de Turkse supercup is hij op Fatih Terim na de meest succesvolle coach in de clubgeschiedenis.

Erelijst

Voetbalcarrière

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Turkije Galatasaray
Nationaal
Süper Lig 7× 1992/93, 1993/94, 1996/97, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2007/08
Turkse voetbalbeker 4× 1992/93, 1995/96, 1998/99, 1999/00
Turkse supercup 3× 1993, 1996, 1997
Internationaal
UEFA Cup 1× 1999/00
UEFA Super Cup 1× 2000
Vlag van Turkije Beşiktaş
Turkse voetbalbeker 1× 2005/06
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Turkije Turkije
WK 1× Brons 2002

Trainerscarrière

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Turkije Akhisar Belediyespor
Turkse voetbalbeker 1× 2017/18
Vlag van Turkije Istanbul Başakşehir
Süper Lig 1× 2019/20
Vlag van Turkije Galatasaray
Süper Lig 4× 2022/23, 2023/24, 2024/25, 2025/26
Turkse voetbalbeker 1× 2024/25
Turkse supercup 1× 2023

Zie ook

Commons heeft media­bestanden in de categorie Okan Buruk.