Pascale Criton (Parijs, 19 maart1954) is een Fransemusicologe en componiste. In haar muziek analyseert ze de buigzaamheid van geluid aan de hand van allerhande akoestische processen, waarbij ze ook de perceptie van geluid door onze hersenen in vraag stelt. In het bijzonder kleine verschillen in klank interesseren haar. Haar composities brengen aspecten uit de microtonale muziek, spectrale muziek, akoestiek en filosofie samen.
Geïnspireerd door Wyschnegradsky en Deleuze, onderzocht Criton het klankcontinuüm. Met verwijde toonsystemen wilde ze de overgang van de ene klanktoestand naar de andere hoorbaar maken door zeer kleine onderverdelingen van geluid. Na haar microtonale werken, experimenteerde ze in nauwe samenwerking met muzikanten met uitgebreide speeltechnieken en een alternatieve muzieknotatie, waarin ze de uitvoerder geen muzieknoten, maar instructies van arm- en handbewegingen geeft. Voorbeelden daarvan zijn Circle Process voor viool (2012) en Chaoscaccia voor cello (2014).
