Biografie
Winsemius werd geboren in Leeuwarden als zoon van schoolmeester Haye Piers en Thomkje van Menem. Hij was de oudste van (minstens) drie kinderen; hij had een broer Minne en een zus Anke. Ook Vitus wordt soms als zoon van Haye en Thomkje genoemd, maar waarschijnlijk was dit een broer van Haye. Hij werd eerst onderwezen door zijn vader, daarna aan de latijnse school door J.P. Pijnappel en rector Fungerus. Vervolgen liet hij zich aan de Hogeschool van Franeker inschrijven als ling. et jur. cand. (candidatus linguae et juris, kandidaat in de taal- en rechtsgeleerdheid). Winsemius studeerde verder in Leiden, Helmstedt, Erfurt en Jena, om uiteindelijk in Caen in 1611 zijn doctorstitel te behalen.
Na het afronden van zijn studie werd Winsemius jurist in zijn geboorteplaats. Op 5 december 1616 volgde hij Bernardus Gerbrandi Furmerius op als geschiedschrijver van Friesland. Naast het schrijven van eigen werk over geschiedenis en politiek, redigeerde hij een editie van Marten Hamkes' Frisia en een derde deel van Furmerius' Annales. In 1638 werd Winsemius hoogleraar welsprekendheid en geschiedenis aan de Universiteit van Franeker.
Winsemius was ook een gelegenheidsdichter. Er zijn twee bundels van zijn gedichten bekend, met daarin maar liefst 127 elegieën. In Winsum is een straat naar hem vernoemd, de Pier Winsemiusleane (in het dorpsjargon meestal afgekort tot "PW-leane").
Eind oktober 1644 werd Pierius getroffen door een “lethargo exquisito ac legitimo,” een term die indertijd gebruikt werd om een uitzonderlijk zware, diepe en onomkeerbare coma of slaaptoestand te beschrijven. Ondanks de zorgen van de medische hoogleraren Holverda, Revius en Ansta stierf hij, zonder weer bij bewustzijn te zijn geweest, op 2 november in zijn zestigste levensjaar.
._Hoogleraar_in_de_welsprekendheid_en_de_geschiedenis_te_Franeker_Rijksmuseum_SK-A-1503.jpeg)
