Pishon

De Pishon of Pison (Hebreeuws: פִּישׁוֹן Pīšōn (Koine Grieks: Φισών Phisṓn) is een van de vier rivieren (samen met de Tigris, de Eufraat en de Gihon) die in het Bijbelboek Genesis worden genoemd. In die passage stroomt een bronrivier uit Eden om de Tuin van Eden te bevloeien en splitst zich van daaruit in de vier genoemde rivieren. De Pishon wordt beschreven als een rivier die "het hele land Havilah omringt, waar goud, bdellium en onyx te vinden zijn."

In tegenstelling tot de Tigris en de Eufraat is de Pishon nooit nauwkeurig gelokaliseerd. Ze wordt kort genoemd in samenhang met de Tigris in de Wijsheid van Jezus Sirach (24:25/35), maar deze verwijzing geeft geen verdere informatie over de locatie van de rivier. De Joods-Romeinse historicus Flavius Josephus identificeerde in het begin van zijn Oude geschiedenis van de Joden (1e eeuw n.Chr.) de Pishon met de Ganges. De middeleeuwse Franse rabbijn Rasji identificeerde ze met de Nijl.

Sommige vroegmoderne geleerden, zoals Antoine Augustin Calmet (1672–1757) en latere figuren zoals Ernst Friedrich Karl Rosenmüller (1768–1835) en Carl Friedrich Keil (1807–1888), geloofden dat de bronrivier [voor Eden] een gebied met bronnen was: "De Pishon en Gihon waren bergstromen. De eerste was mogelijk de Phasis of Araxes, en de laatste de Oxus."

James A. Sauer, voormalig conservator van het Semitisch Museum van Harvard, betoogde op basis van geologie en geschiedenis dat de Pishon verwees naar wat nu de Wadi al-Batin is, een grotendeels droge rivierbedding waarvan de bron zich bevindt in het Hijazgebergte nabij Medina, en die in noordoostelijke richting naar Koeweit loopt. Met behulp van satellietfoto's bracht Farouk El-Baz van de Universiteit van Boston het droge kanaal vanuit Koeweit via de Wadi al-Batin en het Wadi al-Rummah-systeem, dat nabij Medina bij Jibāl al Abyaḑ begint, in kaart.

Zie de categorie Pishon van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.