| Polyglyphanodon Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Laat-Krijt | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Geslacht | ||||||||||
| Polyglyphanodon Gilmore, 1940 | ||||||||||
| Typesoort | ||||||||||
| Polyglyphanodon sternbergi | ||||||||||
| Fossiel van Polyglyphanodon sternbergi | ||||||||||
| ||||||||||
Polyglyphanodon is een geslacht van uitgestorven polyglyphanodontide hagedissen uit de oude North Hornformatie uit het Maastrichtien van Utah. De soort is bekend van verschillende veelal complete en gedeeltelijke skeletten. Het onderscheidt zich door zijn overdwars gerichte in elkaar grijpende tanden, die een herbivoor dieet suggereren.
De typesoort is Polyglyphanodon sternbergi, in 1940 benoemd door Charles Whitney Gilmore. De geslachtsnaam is afgeleid van het Grieks poly, 'veel', γλυφή, 'kerving', en odoon, 'tand'. De soortaanduiding eert Charles Hazelius Sternberg.
Het holotype is USNM 15477, een skelet met schedel in juli 1937 gevonden door Franklin Pearce op de South Dragon, Emery County, Utah in een laag van de North Hornformatie die dateert uit het Maastrichtien.
Het dier kon een anderhalve meter lang worden als een van de grootste landhagedissen van het Krijt.
Polyglyphanodon bajaensis Nydam, 1999 werd in 2007 in het geslacht Dicothodon geplaatst.