Pydnai

Pydnai
Pydnai, met op de achtergrond het Patarastrand en links het Xanthos-stroomgebied
Locatie
Plaats	Turkije
Status en tijdlijn
Conserverings­status	behouden

Pydnai of Kydnai is een antiek fort aan de Middellandse Zeekust van Turkije, gelegen aan de noordwestelijke zijde van het later gevormde Patarastrand.

Dankzij haar ligging, haar verdedigbare structuur en de aanwezigheid van een zoetwaterbron werd de vesting van meet af aan als fort gebruikt. In eerste instantie ter bescherming van de nabijgelegen stad Xanthos tegen dreiging banuit zee; in latere perioden is het vermoedelijk door christenen als schuilplaats gebruikt.

Het fort is door een weg verbonden met respectievelijk het nabijgelegen dorp Karadere en de antieke stad Letoon. De Lycische weg, een langeafstandswandelpad, kruist deze weg en slingert via de noordwestelijke poterne en de oosterlijke poort door het fort heen.

Ligging

Het fort ligt ongeveer zeven kilometer ten westen van Letoon en veertien kilometer ten zuidwesten van de antieke stad Xanthos. Het bevindt zich op een heuvel aan de oever van de Özlençayı, een waterloop, waar de zee een inham vormt in de richting van Xanthos. Deze waterloop dient niet verward te worden met de oosterlijker gelegen Xanthosrivier, tegenwoordig de Eşen Çayı, die de stad Xanthos met de zee verbond.

Geschiedenis

In de oudheid vormde zich tussen Xanthos en de zee een moeras, waardoor de stad vanaf zee alleen kon worden bereikt door om het moeras heen te trekken. Om de stad tegen bedreigingen te beschermen, moeten op sommige plaatsen langs de kust van Xanthos verdedigingsposten zijn aangelegd. Het fort van Pydnai is een van de verdedigingsforten die voor dat doeleinde werden gebouwd. Dat moet in de derde eeuw voor Christus zijn geweest, tijdens de Ptolemaeïsche periode – dat was een hellenistisch tijdperk. Een ander bouwwerk tussen Pydnai en de gemeente Karadere, het fort van Bükseş, had vermoedelijk dezelfde functie.

De tweede bouwfase van Pydnai dateert uit de Byzantijnse tijd. In de zesde eeuw werd een driebeukige basiliek gebouwd. Deze werd in de tiende eeuw omgebouwd tot een koepelkerk. Een cistern kwam er noordelijk van te liggen.

Pydnai stond op een beschutte plaats, waar schepen tevens voor anker konden liggen in afwachting van de stormachtige dagen aan de Middellandse Zeekust. Een nabijgelegen zoetwaterbron die uit een steile rotswand ontspringt, moet deze zeelieden in de oudheid hebben voorzien in hun waterbehoefte.

Beschrijving

Door veranderingen in de zeespiegel en door aanslibbing als gevolg van rivierafzettingen is de kustlijn in de oudheid gewijzigd en heeft zich het Patarastrand gevormd. Thans ligt het fort anderhalve kilometer van de kust.

De vesting is goed bewaard gebleven en is nog duidelijk herkenbaar. De ringmuur die hoogtes bereikt tot 10 meter is 300 meter lang en omvat ongeveer 2 hectare terrein. Het is opgebouwd met een polygoon metselverband – typisch voor de Hellenistische periode – en is uitgerust met een weergang en versterkt met een elftal rechthoekige torens. Aan vier zijden bevinden zich trappen. Heden zijn binnen de muren, afgezien van de resten van een kerk in de noordoostelijke hoek, geen andere bouwwerken zichtbaar, hoewel het aannemelijk is dat die er voorheen wel waren. Het complex heeft twee toegangspoorten, waarvan de ene naar het oosten en de andere naar het noorden kijkt.

Aan de noordzijde van het kerkje bevindt zich een watercisterne. Buiten het fort, aan de oostzijde waar de Özençayı stroomt, bevindt zich een bron.

Galerij

• 
  Noordwesterhoektoren en poterne
• 
  Toren ter plaatse van noordpoort
• 
  Oosterlijke poterne en trap naar weergang
• 
  Byzantijns kerkje

Bronnen en referenties

Zie de categorie Pydnae van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.