Uiterlijke kenmerken
De apothecia zijn schijfvormig en variëren van concaaf tot vlak of licht convex. Ze zijn ongeveer 0,5–1,1 mm in diameter en zitten met een brede basis op het substraat. Het hymenium is donkergrijs en wordt bij uitdroging ivoorkleurig. De buitenzijde is donkerbruin en heeft een opvallende witte, fijnvezelige rand.
De vruchtlichamen breken bij het rijpen door de buitenste lagen van de dode plantenstengel heen. Dit uitbrekende karakter ligt mede aan de basis van de Nederlandse naam.
Microscopische kenmerken
De asci zijn cilindrisch tot knotsvormig, achtsporig en meten ongeveer 83–106 × 9–11 µm. De ascosporen liggen in de asci in twee rijen. De apicale porie van de asci kleurt blauw met IKI en de asci ontstaan vanuit haken.
De sporen zijn spoelvormig, recht tot licht gebogen, glad en hyaliene. Ze meten 29–44 × 3–3,5(–4) µm. De sporen zijn tijdens hun verblijf in de ascus meestal drie-septaat, soms één-septaat, en bevatten weinig tot geen kleine oliedruppels. De opvallend grote en gesepteerde sporen onderscheiden deze soort van veel andere soorten binnen het geslacht Pyrenopeziza.
De parafysen zijn cilindrisch en gesepteerd. Ze zijn aan de basis ongeveer 2,5 µm breed en verbreden zich aan de top tot ongeveer 3–6 µm. Het ectale excipulum bestaat uit donker olijfbruine, hoekige cellen (textura angularis) van ongeveer 7–23 µm in diameter. Aan de rand bevinden zich hyaliene, cilindrische eindcellen van ongeveer 18–24 × 4–6 µm.
Door het zeer kleine formaat van de vruchtlichamen is voor een betrouwbare determinatie microscopisch onderzoek noodzakelijk. De combinatie van relatief grote, smalle, meestal drie-septate ascosporen en IKI-positieve asci is kenmerkend.
_Nannf_60229.jpg)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons