| Stad in Duitsland | |||
|---|---|---|---|
| Situering | |||
| Deelstaat | |||
| Kreis | Stormarn | ||
| Coördinaten | 53° 31′ NB, 10° 15′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 31,26 km² | ||
| Inwoners (31-12-2020) |
28.250 (904 inw./km²) | ||
| Hoogte | 27 m | ||
| Burgemeester | Björn Warmer (SPD) | ||
| Overig | |||
| Postcode | 21465 | ||
| Netnummers | 040, 04104 | ||
| Kenteken | OD | ||
| Gemeentenr. | 01 0 62 060 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Locatie van Reinbek in Stormarn | |||
| Foto's | |||
| Stadhuis | |||
| |||
Reinbek is een stad in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, gelegen in de Kreis Stormarn. De stad telde op de peildatum (2020) van de meest recente statistiek 28.250 inwoners.
Reinbek bestaat uit 22 stadsdelen, gegroepeerd in zes statistische Bezirke (districten):
Gemeentetotaal: 28.616 personen.
De bevolkingscijfers zijn door de Duitse Wikipedia ontleend aan een PDF-document op de website van de gemeente. Peildatum: 31 december 2024.
Reinbek ligt aan de Autobahn A 24 (afrit 4), en minder dan 15 km van de Autobahn A 1 en de B5.
Reinbek heeft een station aan een lijn van de S-Bahn van Hamburg.
Reinbek is in de eerste plaats een voorstad van Hamburg. In de gemeente wonen mensen, die in die stad een baan hebben (woonforensen). Maar er zijn ook werkforensen, mensen met een baan in Reinbek, maar die elders wonen. Reinbek heeft al sedert 2017 een van de laagste werkloosheidscijfers in de wijde omtrek. Ook de koopkracht van de Reinbekse bevolking is sterk bovengemiddeld t.o.v. de rest van Duitsland.
Vanwege het natuurschoon trekt Reinbek ook enig dagtoerisme aan.
In de stad is, in de gebouwen die van het Rowohlt-uitgeversconcern zijn geweest, een groot afvalrecyclingbedrijf annex rioolonderhoudsbedrijf (de firma Buhck) gevestigd.
In Reinbek staat een kleine fabriek van geneesmiddelen, Almirall-Hermal, een dochteronderneming van een Catalaans farmaceutisch concern.
Samen met buurgemeente Glinde zijn grote bedrijventerreinen voor midden- en kleinbedrijf ontwikkeld. Er werken in 2.500 bedrijfjes vele duizenden mensen.
De stad heeft een groot ziekenhuis (Sankt-Adolf-Stift) met 361 bedden en 1.100 medewerkers; het ziekenhuis wordt in 2026 uitgebreid. Reinbek heeft een Amtsgericht.
Reinbek wordt voor het eerst vermeld in 1226. In 1952 kreeg de plaats stadsrechten. De stad ligt aan de rivier de Bille, die is afgedamd om een waterreservoir voor een molen te vormen. In de stad bevindt zich het Slot Reinbek.
Vanaf 1251 was het cisterciënzer-nonnenklooster Kloster Reinbek gevestigd nabij Hinschendorf. Het klooster werd in de jaren-1520 evangelisch-luthers, en werd als zodanig opgeheven, en kort daarna door bendes soldaten verwoest. Niet ver van de ruïnes van het klooster werd in de jaren 1572-1576 voor hertog Adolf van Sleeswijk-Holstein-Gottorp het renaissancekasteel Slot Reinbek gebouwd.
Van 1773 tot 1867 was Reinbek een grensplaats in Denemarken. De Deens-Holsteinse grens, op de grens van het Deense Amt Stormarn in Sleeswijk en het Hertogdom Saksen-Lauenburg, lag bij de nog bestaande Dänenbrücke over de Bille.
In 1846 verkreeg Reinbek aansluiting op het spoorwegnet. De fraaie ligging, dichtbij Hamburg en bij de bossen, maakte het tot een geliefd doel van uitstapjes. Reinbek was in de 19e eeuw zelfs korte tijd een kuuroord.
Vanaf circa 1920 groeide Reinbek door de bouw van woonwijken voor mensen, die in Hamburg werkten en op het platteland wilden gaan wonen. Tot de Tweede Wereldoorlog waren dat vooral nog weekendhuisjes, na 1945, toen veel inwoners van Hamburg door de bombardementen op hun stad dakloos waren geworden, huizen voor permanente bewoning. Sindsdien is Reinbek een voorstadgemeente van Hamburg. Reinbek doorstond de Tweede Wereldoorlog zonder noemenswaardige oorlogsschade.
Ohe is, evenals Schönningstedt en Neuschönningstedt, sedert 1974 een stadsdeel van Reinbek.
Van 1960 tot 2019 was de bekende uitgeverij Rowohlt Verlag te Reinbek gevestigd.
Van 1987 tot 2017 was in een villa aan de Mühlenteich, dichtbij Kasteel Reinbek, een museum gevestigd, genaamd Museum Rade. Dit bevatte een verzameling kunst, waaronder kunst uit Afrika en naïeve kunst, bijeengebracht door Rolf Italiaander (1913-1991). Italiaander had Nederlands-Joodse familieleden, van wie er een aantal via Kamp Westerbork zijn gedeporteerd naar de vernietigingskampen. Rolf Italiaander was een omstreden schrijver; hij had sympathieën voor Afrikaanse culturen, maar ook voor Benito Mussolini's fascisme. Hij was een fanatiek zweefvlieger en schreef in de nazi-tijd boeken en artikelen over de luchtvaart. Na de oorlog ontpopte hij zich als een van de eerste voorvechters voor homo-emancipatie. Ook maakte hij een studie van leven en werk van Heinrich Barth, een 19e-eeuwse ontdekkingsreiziger in Afrika.
De stad onderhield stedenbanden met:
Helmut Fritz is een in 2009 gecreëerd fictief personage. Hij werd bedacht door de Franse dj en muziekproducer Laurent Konrad. Fritz stelt een naar Frankrijk geëmigreerde, voortdurend mopperende Duitser voor. Hij zou geboren zijn in Reinbek, en als jongeman door een erfenis (zijn rijke oom was tijdens de jacht door een wild zwijn vertrappeld) steenrijk geworden. Hij zou in grote weelde geleefd hebben, tot aan een breekpunt in 2009. In de huid van deze fictieve persoon is een uit Beningen (Lotharingen) stammende popzanger gekropen, Eric Greff, die onder dit pseudoniem enige malen grote hits in Franstalige landen scoorde. Konrad creëerde Helmut Fritz in eerste instantie voor de single Ça m’énerve, die 50 weken lang (maart 2009-februari 2010) bovenaan een Franse hitlijst stond, en een platina plaat scoorde.