| Rob Geeraerts | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Algemeen | ||||
| Volledige naam | Hendrik Aloysius Robert Geeraerts | |||
| Geboortedatum | Vorst, 2 juni 1945 | |||
| Kieskring | ||||
| Regio | ||||
| Land | ||||
| Partij | 1964 - 1992 VU 1992 - 1994 VLD 2002 - heden N-VA | |||
| Functies | ||||
| 1971 - 1976 | Gemeenteraadslid Vorst | |||
| 1977 - 1994 | Gemeenteraadslid Laakdal | |||
| 1977 - 1985 | Provincieraadslid Antwerpen | |||
| 1989 - 1991 | Provinciaal senator | |||
| ||||
Hendrik Aloysius Robert (Rob) Geeraerts (Vorst, 2 juni 1945) is een voormalig Belgisch Vlaams-nationalistsich politicus voor de VU.
Geeraerts behaalde in 1968 het diploma van technisch ingenieur in de chemie aan het Hoger Instituut der Kempen in Geel en volgde nog een opleiding in de veiligheidskunde aan de Universitaire Instelling Antwerpen. Hij werkte zijn hele carrière bij het elektronicaconcern Philips in Turnhout, van 1970 tot 1984 als proces- en productingenieur en van 1986 tot 1997 als diensthoofd veiligheid, milieu en gezondheid, een functie die hij nadien ging uitoefenen op het hoofdkantoor in Brussel.
Als student werd hij actief in de Vlaamse Beweging. In 1964 trad Geeraerts toe tot de Volksunie en stichtte dat jaar mee de lokale partijafdeling in Vorst-Veerle-Eindhout, waarvan hij tot 1992 voorzitter bleef. Ook was hij van 1968 tot 1992 bestuurslid van de arrondissementele afdeling van de VU in Turnhout, alwaar hij eveneens actief was als propagandaleider en ondervoorzitter.
In oktober 1970 werd Geeraerts verkozen tot gemeenteraadslid van Vorst, hetgeen hij bleef tot aan de fusie met Laakdal eind 1976. Vervolgens was hij van 1977 tot 1994 gemeenteraadslid van Laakdal. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 1982 vormden de Volksunie, de socialistische SP en de liberale Laakdalse Democraten een nipte bestuursmeerderheid met zetel op overschot in Laakdal en werd Geeraerts voorgedragen als burgemeester, maar door het overlopen van een partijgenoot naar de CVP kon dit niet doorgaan.
Vanaf het einde van de jaren 1970 richtte Geeraerts zich op het milieudossier en stichtte hij de actiegroep Zuivere Laak en Nete, waarvan hij van 1976 tot 1992 voorzitter was. Van april 1977 tot oktober 1985 was hij voor de Volksunie provincieraadslid van Antwerpen. Als milieuspecialist van zijn partij legde Geeraerts zich toe op de smeerpijpaffaire, de slecht aangelegde afvalwatercollector langs het Albertkanaal, en kaartte hij de vervuiling van de Laak door het bedrijf Tessenderlo Chemie. Zijn groene profiel trok de aandacht van de nationale leiding van de Volksunie en in november 1988 werd hij afgevaardigd naar de Senaat als provinciaal senator voor Antwerpen. Geeraerts zetelde in de Hoge Vergadering tot in november 1991 en was lid van de commissie Economische Aangelegenheden.
In 1992 verliet Geeraerts de Volksunie omdat hij het sociaal-economisch programma van de partij voor hem te links geworden was en trad hij als verruimer toe tot de pas opgerichte Vlaamse Liberalen en Democraten (VLD). Hij kandideerde in oktober 1994 als lijstduwer bij de gemeenteraadsverkiezingen in Laakdal, maar werd niet meer herkozen. In 1997 verhuisde Geeraerts om professionele redenen naar Ukkel en verliet hij voor enkele jaren de partijpolitiek. Na het uiteenvallen van de Volksunie trad Geeraerts eind 2002 toe tot haar rechts-conservatieve opvolger N-VA. Van 2003 tot 2008 was hij voor de partij arrondissementeel secretaris in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Na zijn pensioen vestigde Geeraerts zich in Geel.