Rode Bos

Het Rode Bos of Rode Woud (Oekraïens: Рудий ліс; Russisch: Рыжий лес) is een bos in de buurt van de kerncentrale Tsjernobyl. Het bos is gesitueerd tussen de kerncentrale en de stad Pripjat. Het heeft een groot deel straling opgevangen tijdens de kernramp in 1986 waardoor de impact op de stad Pripjat verminderd is. De naam verwijst naar de roodbruine kleur die de dennenbomen kregen door de kernramp. Dit is veroorzaakt doordat de bomen massaal afstierven door de straling. De bomen werden na de kernramp geruimd en begraven. Sindsdien zijn er weer nieuwe bomen gegroeid.

Het bos beslaat ongeveer tien vierkante kilometer en ligt in de vervreemdingszone rond Tsjernobyl. Het bos is een van de gebieden met de meeste ioniserende straling ter wereld.

Wildreservaat

De flora en fauna van het Rode Bos zijn sterk beïnvloed door de kernramp. Nadat de mensen in 1986 vanwege het stralingsgevaar uit het gebied waren geëvacueerd, vestigden zich er veel dieren uit de omgeving. Het lijkt erop dat de biodiversiteit in het Rode Bos is toegenomen in de jaren na het ongeval.

De natuur in het Rode Bos lijkt niet alleen te hebben overleefd, maar zelfs te zijn opgebloeid door de aanzienlijke vermindering van menselijke invloed. Het gebied is een "radiologisch reservaat" geworden. Het is een zeer vruchtbaar habitat gebleken voor bedreigde diersoorten. Door de ontruiming van het gebied rond de kernreactor is een uniek natuurgebied ontstaan. Het langetermijneffect van de radioactieve neerslag op de fauna en flora van de regio is niet volledig bekend, aangezien planten en dieren een zeer verschillende radiologische tolerantie hebben. Er zijn vogels gezien met atrofie van de staartveren, wat de voortplanting beïnvloedt. Ook zijn er gevallen van albinisme bij zwaluwen vastgesteld. Ooievaars, adelaars, wolven en bevers worden in de regio waargenomen.

Straling

Het Rode Bos is nog steeds een van de meest vervuilde gebieden ter wereld. Het stralingsniveau kan er oplopen tot 10 millisievert per uur, maar niveaus van 0,1 millisievert per uur komen vaker voor. Meer dan 90% van de radioactiviteit in het gebied wordt gemeten beneden het maaiveld. Bezorgdheid blijft er over de bodemverontreiniging met radioactieve isotopen strontium-90 en cesium-137, die een halfwaardetijd van dertig jaar hebben. De hoogste niveaus van Cesium-137 worden aangetroffen op de bovenste bodemlagen, waar planten hun voedingsstoffen opnemen en zich veel ongewervelden en gravende zoogdieren bevinden.

Bronvermelding