Rode ogen (of hyperemie van de ogen) is en term die in de oogheelkundige gebruikt om symptomen en klachten van dit verschijnsel te omschrijven. Meestal ontstaat een rood oog door uitzetting van bloedvaten (vasodilatatie), een bloeding in een van de delen van het oog, bijvoorbeeld in de conjunctiva.
Diagnose
Verschijnselen bij rode ogen bestaan vaak uit:
Visusverlies van de gezichtsscherpte.
Oculaire hyperemie.
Abnormaliteiten in de cornea zoals cornea-erosie, cornea-oedeem, ulcus corneae of keratitis.
Verhoogde intraoculaire druk.
Oorzaken en differentiaaldiagnose
De meestvoorkomende oorzaken van het verschijnsel rode ogen zijn bloedingen of uitzetting van het slijmvlies.
Aandoeningen van de oogleden
Veelvoorkomende aandoeningen met als gevolg rode ogen zijn:
Blefaritis
Hordeolum
Chalazion
Aandoeningen van de conjunctiva en het oogwit (sclera)
Conjunctivitis met een allergische, virale of bacteriële oorzaak.
Scleritis, vaak met een systemische oorzaak omdat dit zich in de diepere laag van het oog bevindt.
