| Segundo Nicasio Ecury | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Bijnaam | Shon Dundun | |
| Geboren | 14 december 1888 Aruba | |
| Overleden | 11 maart 1967 | |
| Nationaliteit | ||
| Religie | rooms-katholiek | |
| Beroep | ondernemer | |
| Bekend van | verzetsheld Boy Ecury | |
| Familie | ||
| Kinderen | Boy Ecury Nydia Ecury | |
Segundo Nicasio (Dundun) Ecury, ook bekend als Shon Dundun (Aruba, 14 december 1888 – Oranjestad, 11 maart 1967), was een Arubaanse handelaar en ondernemer. Hij leverde een belangrijke bijdrage aan de economische, sociale en culturele ontwikkeling van Aruba in de eerste helft van de twintigste eeuw. Daarnaast is hij bekend als de vader van de Arubaanse verzetsheld Boy Ecury.
Segundo Nicasio Ecury werd geboren op Aruba op 14 december 1888. Hij was de zoon van Maria Mercelina Leon, bekend als Shon Marichi, en Eugenio Candido Ecury, een schoenmaker van beroep. Zijn voorouders waren tot slaaf gemaakte personen van Haïtiaanse afkomst.
Zijn vader overleed toen Ecury vijf jaar oud was, op dertigjarige leeftijd, en liet zijn echtgenote en drie kinderen achter. Na diens overlijden voorzag Shon Marichi in het onderhoud van het gezin door hard te werken in haar winkel en hechtte zij groot belang aan de opleiding van haar kinderen.
Op jonge leeftijd begon Ecury in de handel te werken. In de daaropvolgende jaren ontwikkelde hij zich tot een toonaangevende handelaar en ondernemer op Aruba.
Ecury was vertegenwoordiger en agent van buitenlandse en Curaçaose handelshuizen en verkocht onder meer koelkasten, radio’s, banden, auto-onderdelen en andere consumptiegoederen. In de jaren dertig werd hij de eerste officiële importeur van Ford-automobielen op Aruba en richtte hij Ecury Motors op. Het bedrijf speelde een belangrijke rol in de vroege motorisering van het eiland. In 1950 volgde de oprichting van Garage Ecury in de omgeving van Parkietenbos.
In 1926 opende hij tevens een sociaal recreatiecentrum onder de naam Roofgarden aan de Nassaustraat. Deze gelegenheid werd tijdens de Tweede Wereldoorlog tijdelijk gesloten.
Ecury was medeoprichter van de Kamer van Koophandel van Aruba (KvK). In 1930 werd hij door de gouverneur van de kolonie Curaçao, B.W. van Slobbe, benoemd tot lid van het eerste bestuur.
Ecury was medeoprichter en voorzitter van de Sociedad Bolivariana de Aruba (SBA). Onder zijn voorzitterschap werd in 1944 het nieuwe SBA-gebouw geopend in Oranjestad, ten noorden van het Strand Hotel (het huidige Talk of the Town Hotel). Dit gebouw fungeerde destijds als een belangrijk sociaal en cultureel centrum.
Tot aan zijn overlijden bekleedde hij diverse consulaire functies, waaronder decaan van het consulaire corps op Aruba, consul van Haïti, consulaire agent van Italië en honorair viceconsul van Colombia.
Daarnaast was Ecury eigenaar van de plantage San José, een buitenverblijf gelegen in Palm Beach, nabij de Aruba Country Club en de POVA Club. Op dit terrein stimuleerde hij de aanplant van kokospalmen en andere sierplanten.
Ecury was rooms-katholiek. In 1911 trad hij op Curaçao in het huwelijk met Ana Paulina Wilhelmina Ernst (1891–1979). Uit dit huwelijk werden dertien kinderen geboren. Het gezin woonde in de wijk Rancho in Oranjestad, in een stedelijke woning die hij in 1929 liet bouwen naast het huis van zijn moeder, Shon Marichi.
Het familiecomplex Ecury aan de Schelpstraat 40/42 is erkend als monument en huisvest sinds 2009 het Nationaal Archeologisch Museum van Aruba.
Tot zijn bekendste kinderen behoren Boy Ecury (1922–1944), verzetsstrijder die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland werd gefusilleerd, en Nydia Ecury (1926–2012), schrijfster en actrice. In de film Boy Ecury (2003) werd de rol van Dundun Ecury vertolkt door Felix de Rooy.
Ecury overleed op 11 maart 1967 op 79-jarige leeftijd, in het San Pedro di Verona-ziekenhuis in Oranjestad.
Voor zijn maatschappelijke en economische verdiensten ontving Ecury diverse onderscheidingen, waaronder: