| Sergio Maggini | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Maggini | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 14 februari 1920 | |||
| Geboorteplaats | Seano di Carmignano, Italië | |||
| Overlijdensdatum | 5 april 2021 | |||
| Overlijdensplaats | Quarrata, Italië | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline(s) | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| Beste prestaties | ||||
| Milaan-San Remo | 3e (1947) | |||
| Ronde van Lombardije | 19e (1948) | |||
| Ronde van Italië | 1 etappezege | |||
| ||||
Sergio Maggini (Seano di Carmignano, 14 februari 1920 – Quarrata, 5 april 2021) was een Italiaans wielrenner, net als zijn vijf jaar jongere broer Luciano.
Maggini was actief als professioneel wielrenner tussen 1945 en 1951. Voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak reed hij voor verschillende amateurploegen. In 1945 finishte hij als derde op het Italiaanse kampioenschap op de weg, achter Severino Canavesi en Glauco Servadei. Gedurende zijn carrière won Maggini zes eendaagse wedstrijden, twee daarvan werden ook eens gewonnen door zijn broer Luciano; dit waren GP Industria & Commercio di Prato en Milaan-Turijn. Gedurende zijn profcarrière nam hij zesmaal deel aan Milaan-San Remo, waar hij in 1947 als derde eindigde achter landgenoten Gino Bartali en Ezio Cecchi. Twee jaar later behaalde Maggini zijn grootste succes door de tweede etappe te winnen in de Ronde van Italië 1949. Deze etappe ging van Catania naar Messina en hij versloeg na 163 kilometer te hebben gereden Giordano Cottur in een sprint om de zege.
Maggini overleed op 101-jarige leeftijd op 5 april 2021.
Italiaans kampioenschap op de weg
|
|
