| Siamese Dream | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Studioalbum van The Smashing Pumpkins | |||||||
| Uitgebracht | 27 juli 1993 | ||||||
| Opgenomen | december 1992 - maart 1993 | ||||||
| Genre | Alternatieve rock | ||||||
| Duur | 62:08 | ||||||
| Label(s) | Virgin Records | ||||||
| Producent(en) | Butch Vig, Billy Corgan | ||||||
| Professionele recensie | |||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) AllMusic-pagina (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
Siamese Dream is het tweede studioalbum van de Amerikaanse rockband The Smashing Pumpkins. Het betekende de doorbraak van de band en geldt nu als een van de mijlpalen van de alternatieve rockmuziek.[bron?]
Het album kwam tot stand terwijl de band geplaagd werd door persoonlijke problemen: bandleider Billy Corgan kampte met een depressie, de relatie tussen gitaristen James Iha en D'arcy Wretzky liep stuk en drummer Jimmy Chamberlin worstelde met een heroïneverslaving. Daarnaast was de druk op de band extra groot nadat de media de band na het succesvolle debuut Gish al tot "de nieuwe Nirvana" had gebombardeerd.
Niettemin werd de plaat een groot succes bij zowel het grote publiek als bij de critici. Zo stond de plaat op nummer 1 van de 'eindejaarslijst' van muziekblad OOR in 1993. In de 2020-editie van Rolling Stone 500 Greatest Albums Of All Time stond het album op nummer 341.
In 1997 behaalde Siamese Dream in Nederland de gouden status na de verkoop van meer dan 50.000 exemplaren.


| Nr. | Titel | Duur | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | Cherub Rock | 4:58 | |||||||
| 2. | Quiet | 3:41 | |||||||
| 3. | Today | 3:19 | |||||||
| 4. | Hummer | 6:57 | |||||||
| 5. | Rocket | 4:06 | |||||||
| 6. | Disarm | 3:17 | |||||||
| 7. | Soma | 6:39 | |||||||
| 8. | Geek U.S.A. | 5:13 | |||||||
| 9. | Mayonaise | 5:49 | |||||||
| 10. | Spaceboy | 4:28 | |||||||
| 11. | Silverfuck | 8:43 | |||||||
| 12. | Sweet Sweet | 1:38 | |||||||
| 13. | Luna | 3:20 | |||||||
| Totale duur: 62:08 | |||||||||
Tijdens de opnames van Siamese Dream maakte Billy Corgan veelvuldig gebruik van een Electro-Harmonix OpAmp-Big Muff, een variant van het Big Muff fuzz-pedaal die eind jaren 1970 maar kort in productie was geweest en een beduidend eigen karakter heeft. Deze versie van de Big Muff werd na het succes van Siamese Dream populair. In 2018 werkte Corgan mee aan een moderne heruitgave van dit pedaal.