| Sidney Olcott | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Olcott in 1922 | ||||
| Volledige naam | John Sidney Allcott | |||
| Geboren | 20 september 1872 Toronto | |||
| Overleden | 16 december 1949 Hollywood | |||
| Geboorteland | .svg){kind=small} Canada | |||
| Jaren actief | 1904–1927 | |||
| Beroep | filmregisseur, filmproducent, scenarist, acteur | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (nl) Moviemeter-profiel | ||||
| (mul) TMDB-profiel | ||||
| ||||
Sidney Olcott (Toronto, 20 september 1872 – Hollywood, 16 december 1949) was een Canadees filmregisseur, filmproducent, scenarioschrijver en acteur.
John Sidney Allcott, geboren in Toronto op 20 september 1872, werd een van de eerste grote regisseurs in de filmindustrie. Hij was al van jongs af aan geïnteresseerd in acteren. Toen hij veertien was had hij al in zo'n 30 toneelstukken gespeeld. In 1898 vertrok hij naar New York om het te maken op Broadway. Hij werkte er tot 1904 in het theater, daarna ging hij aan de slag als filmacteur bij de Biograph Studios.
In 1907 richtten Frank J. Marion en Samuel Long, met financiële steun van George Kleine, een nieuwe filmmaatschappij op, de Kalem Company, en wisten ze de steeds succesvollere Olcott weg te lokken bij Biograph. Olcott kreeg een aanbod van tien dollar per film en volgens de voorwaarden van zijn contract moest hij minimaal één film van één filmrol per week regisseren. Na een aantal zeer succesvolle films voor de Kalem-studio te hebben gemaakt, waaronder Ben Hur (1907) met zijn dramatische wagenrennen en Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1908), werd Olcott directeur van het bedrijf en werd hij beloond met één aandeel. In 1910 ging Olcott naar Ierland, waar hij de film A Lad from Old Ireland draaide. Hij zou er later meer dan een dozijn films maken en alleen het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog verhinderde hem om zijn plannen voor de bouw van een permanente studio in County Kerry te realiseren.
De Ierse films brachten hem ertoe om in 1912 met een filmploeg naar Palestina te gaan om de allereerste film van vijf filmrollen te maken, getiteld From the Manger to the Cross, over het leven van Christus. Het filmconcept werd aanvankelijk op veel scepsis onthaald, maar toen de film eenmaal op het scherm verscheen, werd hij geprezen door zowel het publiek als de critici. From the Manger to the Cross kostte 25.000 dollar om te produceren en leverde de Kalem Company een miljoenenwinst op, een duizelingwekkend bedrag in 1912. De filmindustrie beschouwde hem als haar grootste regisseur en de film beïnvloedde de richting die veel grote filmmakers, zoals D.W. Griffith en Cecil B. DeMille, zouden inslaan. From the Manger to the Cross wordt nog steeds vertoond aan filmverenigingen en studenten die zich verdiepen in vroege filmtechnieken. In 1998 werd de film de Verenigde Staten opgenomen in het National Film Registry van de Library of Congress.
Ondanks het feit dat hij de studio-eigenaren schatrijk maakte, weigerden ze zijn salaris te verhogen boven de 150 dollar per week die hij toen verdiende. Van de enorme winsten die zijn werkgevers maakten, bedroeg Olcotts dividend op het ene aandeel dat ze hem hadden gegeven slechts 350 dollar. Als gevolg hiervan nam Olcott ontslag en nam hij een tijdje vrij, waarbij hij slechts af en toe een film maakte, tot hij in 1915 aan de slag ging bij Famous Players-Lasky, later Paramount Pictures. De Kalem Company herstelde nooit van de fout om Olcott te verliezen en een paar jaar na zijn vertrek werd het bedrijf in 1916 overgenomen door Vitagraph Studios.
Voor Famous Players-Lasky regisseerde Olcott grote sterren zoals Mary Pickford in Madame Butterfly (1915) en Poor Little Peppina (1916), Gloria Swanson in The Humming Bird (1924) en Rudolph Valentino in Monsieur Beaucaire (1924). Voor Norma Talmadges eigen productiebedrijf regisseerde hij haar in The Only Woman (1924). In 1927 kondigde hij abrupt zijn pensionering aan.
Olcott was een van de oprichters van de afdeling aan de oostkust van de Verenigde Staten van de Motion Picture Directors Association, een voorloper van de huidige Directors Guild of America.
Olcott trouwde in 1915 met actrice Valentine Grant, de ster van zijn film The Innocent Lie uit 1916. Ze bleven samen tot aan haar dood in maart 1949. In 1922 kampte hij met een depressie en een alcoholprobleem en verdween hij gedurende een jaar van de radar. Hij werd uiteindelijk door William Randolph Hearst teruggehaald naar Hollywood om Little Old New York (1923) te regisseren met Hearsts maitresse Marion Davies in de hoofdrol.
Olcott overleed op 16 december 1949 in het huis van zijn vriend Robert Vignola in Hollywood, waar hij woonde na de dood van zijn vrouw. Op zijn eigen verzoek werd hij begraven in Canada.
Sidney Olcott in de Internet Movie Database Sidney Olcott in The Movie DatabaseDit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sidney Olcott op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
. Dundurn Press, 'Sidney Olcott', p. 221. ISBN 1-55002-348-9.
). Library of Congress. 
