| Siegfried Evens | ||||
|---|---|---|---|---|
| Beroep | Historicus en auteur | |||
| Bekend van | Onderzoek naar de Innovation-brand en de geschiedenis van nucleaire veiligheid | |||
| ||||
Siegfried Evens is een historicus en auteur die onderzoek doet naar de geschiedenis van technologie en veiligheid. Zijn onderzoek betreft de maatschappelijke gevolgen van de brand in de Innovation en de ontwikkeling van veiligheidsregels voor kerncentrales.
Evens behaalde in 2016 een master in de geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 2024 promoveerde hij aan KTH in Stockholm. Na een postdoctorale aanstelling in Leuven in 2024–2025 werd hij in 2026 postdoctoraal onderzoeker aan de Universiteit van Linköping. Daar begon hij met onderzoek naar de geschiedenis van het onderhoud en de veroudering van kerncentrales in Zweden en het Verenigd Koninkrijk. In 2026 kreeg hij tevens een aanstelling als visiting fellow aan de Universiteit van Sussex.
In 2017 verscheen zijn boek De brand in de Innovation. De geschiedenis van de ramp die België veranderde, gebaseerd op zijn masterscriptie. Voor het onderzoek raadpleegde hij onder meer het gerechtelijke dossier en de verslagen van de brandweer en sprak hij met getuigen en deskundigen.
In het boek behandelde Evens niet alleen de ramp van 22 mei 1967, maar ook de omstandigheden die eraan voorafgingen en de gevolgen voor de Belgische samenleving. Journalist Julien Rensonnet beschreef in L’Avenir juist deze benadering over een langere periode als het onderscheidende van het onderzoek. Evens verbond de brand met veranderingen in brandpreventie, de organisatie van de hulpdiensten, verzekeringen en stedenbouw. In het bijbehorende interview beschreef hij hoe de ramp de druk vergrootte om de versnipperde veiligheidsvoorschriften en brandweerdiensten te hervormen.
In een dossier van Paris Match Belgique besprak journalist Michel Bouffioux zijn onderzoek naar de veiligheidsvoorzieningen van het warenhuis. Evens wees daarin op tekortkomingen in de veiligheidscultuur en het toezicht, waaronder geblokkeerde vluchtmogelijkheden. Hij beschouwde een gaslek en een vonk van een defecte lamp als de waarschijnlijke oorzaak van de brand.
Edi Clijsters besprak het boek in Uitpers naast twee andere publicaties over de ramp. Hij plaatste kanttekeningen bij Evens' onderbouwing van de officiële verklaring van de brandoorzaak.
In zijn proefschrift Streams, Steams, and Steels: A Transnational History of Risk Regulation in Nuclear Power Plants (1850–1985) onderzocht hij de ontwikkeling van veiligheidsregels voor kerncentrales vanuit de geschiedenis van water- en stoomtechnologie. Volgens de jury van de William Burr Dissertation Prize liet het onderzoek zien hoe regels voor negentiende-eeuwse stoominstallaties vanaf de jaren 1950 werden aangepast aan nucleaire risico's. Daarmee plaatste het proefschrift de ontwikkeling van nucleaire veiligheid in een geschiedenis die vóór het atoomtijdperk begon. De jury benadrukte ook de wisselwerking tussen internationale standaardisering en verschillen tussen nationale veiligheidssystemen.
Met Per Högselius redigeerde Evens de bundel The Nuclear-Water Nexus (2025). De auteurs behandelden in hun bijdragen de afhankelijkheid van kernenergie van water, onder meer bij de keuze van locaties voor centrales, de gevolgen van droogte en overstromingen en conflicten over watergebruik.
In 2026 ontving Evens voor zijn proefschrift de eerste William Burr Dissertation Prize, samen met Michiel Bron. De prijs werd hem toegekend door de Society for Historians of American Foreign Relations en McGill-Queen’s University Press.