Biografie
Simon Fokke was de zoon van Arend Focke, een uit Blokzijl afkomstige zeeman die tevens als toneelspeler werkzaam was, en Margaretha Hoff. Het gezin woonde aan de Prinsengracht; Simon werd gedoopt in de Noorderkerk. Hij kreeg zijn opleiding bij de etser en tekenaar Jan Caspar Philips.
In de jaren 1732–1733 trad Fokke op als acteur aan de Nederduitsche Schouwburg. Daarna sloot hij zich aan bij de Stadstekenacademie. In 1759 werd hij lid van Jan de Beijers Geselschap van het Teeken Collegie. Als illustrator vervaardigde hij etsen en gravures voor Amsterdamse uitgevers, onder wie Cornelis van Hoogeveen (II). Daarnaast maakte hij kleine portretten en genrestukjes voor boekverkopers. Rond 1760 gold Fokke als een van de belangrijkste prentkunstenaars van zijn tijd, geroemd om zijn losse stijl en levendige voorstellingen. Rond 1770 raakte zijn luchtige illustratiestijl echter uit de mode.
Naast zijn eigen werk legde Fokke een omvangrijke verzameling aan van Franse, Italiaanse, Duitse en Nederlandse tekeningen, grafiek en schilderijen.
Zijn werk toont invloed van Caspar Luyken. Op zijn beurt beïnvloedde Fokke het vroege werk van Reinier Vinkeles; enkele van Vinkeles’ eerste prenten zijn geheel in Fokkes schilderachtige en beweeglijke stijl uitgevoerd.
Fokke trad tweemaal in het huwelijk: in 1740 met Sara Belli en in 1752 met Cornelia Siewersz. Bij zijn ondertrouw woonde hij respectievelijk aan de Fluwelenburgwal en in de Utrechtsedwarsstraat. Hij overleed in het huis van zijn jongste zoon, Arend Fokke Simonsz, boekhandelaar en gevierd spreker, aan de Kalverstraat.
Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden
,_RP-P-OB-84.173.jpg)
