| Sinan Can | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Sinan Can (DWDD, 2017) | ||||
| Persoonlijke gegevens | ||||
| Naam | Sinan Can | |||
| Geboortedatum | 31 oktober 1977 | |||
| Geboorteplaats | Nijmegen | |||
| Land |  Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleidingsinstituut | Fontys Hogeschool voor Journalistiek | |||
| Publicaties en prijzen | ||||
| Prijzen en erkenningen | Dr. J.P. van Praag-prijs (2019) | |||
| ||||
Sinan Can (Nijmegen, 31 oktober 1977) is een Nederlands documentairemaker en journalist. Hij werd bekend door de documentaires die hij aanvankelijk voor de VARA en later voor BNNVARA maakte.
Can studeerde in 2003 af aan Fontys Journalistiek. Tijdens zijn studie liep hij in 2002 stage bij CNN Türk in Istanbul, waar hij werkte onder leiding van Mehmet Ali Birand. Na zijn afstuderen begon hij zijn carrière bij de NMO en later werkte hij bij de NPS, waarna hij in 2005 bij Zembla aan de slag ging. Zijn eerste uitzending daar, De heilige Ayaan, gemaakt met Jos van Dongen, veroorzaakte maatschappelijke en politieke ophef doordat zij aantoonden dat VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali onjuiste gegevens had verstrekt bij haar asiel- en naturalisatieprocedure. De uitzending leidde tot een kabinetscrisis rond het optreden van minister Rita Verdonk, die uiteindelijk resulteerde in de val van Kabinet Balkenende II.
Na jarenlang als researcher bij Zembla te hebben gewerkt, maakte Can in 2012 de overstap naar het maken van documentaires. Dit leidde in 2013 tot de eerste documentaireserie, Uitgezet.
Zijn televisiedocumentaires Bloedbroeders met Ara Halici (2015) en De Arabische Storm met regisseur Thomas Blom (2016) voor BNNVARA werden goed ontvangen. Van beide documentaires verscheen ook een boek.
In december 2016 werd zijn tweedelige televisiedocumentaire Onze missie in Afghanistan uitgezonden bij de VARA. In het spoor van IS, dat hij maakte samen met regisseur Jochem Pinxteren, volgde een jaar later.
In maart 2018 bracht hij de documentaire De verloren kinderen van het Kalifaat uit.
In januari 2019 zond BNNVARA de serie Voorbij de grenzen van Saoedi-Arabië van Can uit, wederom gemaakt met regisseur Thomas Blom. Een tweetal maanden later in maart, volgde de serie Sinan zoekt de klas van Elias. In deze serie gaat Can op zoek naar de Syrische klasgenootjes van Elias die zeven jaar geleden naar Nederland vluchtte vanuit Aleppo. Ook was hij als docent verbonden aan het vierde seizoen van het NTR televisieprogramma Dream School.
In november 2019 lanceerde hij het platform Synaps voor buitenlandjournalistiek.
In juni 2020 kon Can niet naar het buitenland voor zijn werk, door de coronapandemie. Om die reden begon hij het radioprogramma Sinans Atlas op NPO Radio 1 en hij schreef een column in de VARAgids.
In 2020 werd de documentaire Bloedmineralen, de Talkroute uitgezonden, daarin volgde Sinan Can de route die talk aflegt vanuit Afghanistan en Pakistan naar Nederland, waarbij o.a. de Taliban veel geld verdient met afpersing. Daarnaast kwam ook de drieluik documentaire De Lokroep uit waarin Sinan Can de ontwikkeling van de radicale islam onderzoekt met interviews onder meer een Nederlandse jihadist in Turkije. Tijdens de productie van dit drieluik kwam Sinan Can ook in contact met Samir A. waarop de interviews met hem werden samengebracht in de documentaire Staatsvijand nr. 1.
In 2021 werd de documentaire Het verraad van Chora uitgezonden over de Slag bij Chora, een vervolg van Onze missie in Afghanistan uit 2016.
In september 2021 werd de documentaire tweeluik My 9/11 uitgezonden waarin Can samen met Floortje Dessing te zien is.
Op 27 september 2021 werd Retour Kalifaat uitgezonden die hij samen met Daniëlle van Lieshout maakte. Hiervoor won hij in 2022 een Tegel in de categorie interview.
Op 22 februari 2022 startte Can met vrienden de hulpstichting Shams-Rumi voor kinderen in oorlogsgebieden.
Tussen 26 en 29 september 2022 werd zijn 4-delige serie Breuklijnen uitgezonden, waarin Can de Europese probleemwijken van Parijs (Clichy), Brussel (Molenbeek), Stockholm (Rinkeby) en Londen (Tower Hamlets) portretteert.
In 2023 maakte hij samen met Daniëlle van Lieshout de documentaire Inside Kalifaat, die later werd bekroond met een Tegel in de categorie Achtergrond. In datzelfde jaar verscheen ook Brug over de breuklijn, een documentaire die hij samen met Natascha van Weezel maakte.
In september 2024 werd de driedelige documentaireserie De Wapenroute uitgezonden, die in samenwerking met Daniëlle van Lieshout werd gemaakt. Voor Can betekende dit zijn eerste stap in de wereld van de crimejournalistiek.
Op 27 november 2024 werden Sinan Can en 27 anderen uitgenodigd door koning Willem-Alexander en koningin Máxima voor de 39e Uitblinkerslunch. Can ontving erkenning voor zijn bijzondere verdiensten binnen zijn vakgebied.
In 2025 was Can enkele malen te zien in het populaire televisieprogramma Vandaag Inside. Hij maakte géén deel uit van een vaste poule, maar schoof een aantal keren als gast aan.
Op 15 december 2025 werd de documentaire Jesse’s Strijd uitgezonden, een documentaire van Sinan Can, geregisseerd en samengesteld door Daniëlle van Lieshout. De film volgt een Nederlandse vrijwilliger die zich aansloot bij het Vreemdelingenlegioen in Oekraïne en om het leven kwam aan het front in het oosten van Oekraïne, waarbij zijn motivatie en drijfveren centraal staan.
| Jaar | Title | Uitgever | ISBN | Notitie |
|---|---|---|---|---|
| 2016 | Bloedbroeders | Spectrum | ISBN 9789000354894 | met Ara Halici |
| 2017 | De Arabische Storm | Lebowski | ISBN 9789048840984 | |
| 2026 | Het boek der omhelzingen | Meulenhoff | ISBN
9789089684578 |
. De Gelderlander (21 februari 2022). Geraadpleegd op 22 februari 2022. 