Slag bij Quiberon

Slag bij Quiberon
Onderdeel van de Zevenjarige Oorlog
De slag bij Quiberon, Nicholas Pocock, (1812)
De slag bij Quiberon, Nicholas Pocock, (1812)
Datum 20 november 1759
Locatie Baai van Quiberon, westkust Frankrijk
Resultaat Britse overwinning
Strijdende partijen
Groot-Brittannië Frankrijk
Leiders en commandanten
Sir Edward Hawke Conflans
Troepensterkte
23 linieschepen 21 schepen
Verliezen
2 schepen 8 gezonken of buitgemaakt

De Slag bij Quiberon (of Slag om de baai van Quiberon, Frans: Bataille des Cardinaux) was een beslissende zeeslag tijdens de Zevenjarige Oorlog die op 20 november 1759 uitgevochten werd voor de kust van Bretagne.

De Britse bevelhebber van de vloot, Edward Hawke, had reeds indruk gemaakt tijdens de Zeeslag bij Kaap Finisterre in 1747. Hawke had de Franse vloot ontdekt die klaarlag om een invasie van Groot-Brittannië mogelijk te maken. Ze hadden zich aan de monding van de Loire verzameld en waren wachtende op de vloot van admiraal Hubert de Brienne de Conflans die vanuit Brest in de richting van de Loire ging vertrekken. Op 14 november vertrokken de Fransen. Hawke nam een enorm risico en volgde de Franse vloot. Hij liet zich leiden door de Franse lokale loodsen. Op 20 november, vroeg in de ochtend, haalde Hawke Conflans in ter hoogte van de baai van Quiberon. Conflans had een kleine Engelse vloot ontdekt en had de achtervolging ingezet. Hij werd volledig verrast door het opduiken van de 23 schepen van Hawke. Hij slaagde er niet in zijn vloot tijdig te hergroeperen. Ondanks het slechte weer en de vroege schemering wisten de Britten voor de avond vijf Franse schepen te kelderen en er een buit te maken. De Britten moesten voor anker gaan maar hun aanwezigheid dreef de Fransen meer en meer terug. In een wanhopige poging liepen nog Franse schepen, waaronder het vlaggenschip Soleil Royal, vast. Slechts acht Franse schepen konden ontkomen naar Rochefort. Vijf schepen werden de Vilaine op gedreven, waar zij meer dan een jaar geblokkeerd werden. De Britten verloren twee schepen; deze liepen vast tijdens de nacht.

De Fransen telden ongeveer 2500 doden, de Britten ongeveer 300.

De overwinning gaf de Britten nu een enorm maritiem voordeel. Zij zouden dit gedurende de verdere oorlog kunnen handhaven en maakten een invasie van Groot-Brittannië onmogelijk.

Tussen 1955 en 2009 hebben duikers alle wrakken van de in de zeeslag gezonken schepen gelokaliseerd.