Kaart van het sterrenbeeld Slangendrager.Uitsnede uit een gegraveerde sterrenkaart van Ophiuchus in een werk van Johannes Kepler over de supernova van 1604, aangegeven als de ster "N" in de voet van de Slangendrager.Plaat van Ophiuchus in de Celestial Atlas van Alexander Jamieson uit 1822. Boven de staart van de slang het voormalige sterrenbeeld Taurus Poniatowski
Slangendrager (Ophiuchus, afkorting Oph) is een sterrenbeeld aan de hemelequator, liggende tussen rechte klimming15u58m en 18u42m en declinatie14°−30'.
Hoewel de ecliptica door Ophiuchus loopt, behoort het niet tot de dierenriem; het teken wordt wel in de vedische astrologie gebruikt. Daarom wordt het weleens het 13e teken genoemd. De zon doorloopt Ophiuchus elk jaar van 30 november tot 18 december.
Door de ligging in de richting van de Melkweg bevat het sterrenbeeld veel sterrenhopen. De bekendste hiervan zijn opgenomen in de catalogus van Charles Messier, te weten M9, M10, M12, M14, M19, M62 en M107. Verder zijn er diverse donkere stofwolken en absorptienevels te vinden die het licht van de daarachter gelegen sterren verduisteren.
Op groothoekfoto's van de melkweg die doorheen dit sterrenbeeld loopt is een groot silhouet te zien dat opmerkelijk veel lijkt op een zwart paard. Dit silhouet mag niet verward worden met de bekende Paardekopnevel in het sterrenbeeld Orion. Het Rho Ophiuchi stof complex en de donkere Pijpnevel (Pipe Nebula) zijn onderdelen van dit zwarte paard (The Great Dark Horse). De donkere stofnevel Barnard 63 ten west-zuidwesten van de ster 40-ξ Ophiuchi stelt daarbij een van de voorste benen van het paard voor, dat in dit geval boogvormig opgeheven is.
In 1604 verscheen een supernova in Slangendrager, deze is onder meer waargenomen en beschreven door Johannes Kepler en staat bekend als Kepler's Supernova, SN 1604. In hetzelfde sterrenbeeld bevindt zich ook de Ster van Barnard, na het stelsel van Alpha Centauri de dichtst bij de aarde staande ster. Ook de in 2009 ontdekte exoplaneetGJ 1214b bevindt zich in Slangendrager.
NGC 6572 is een planetaire nevel die (dankzij de opvallende kleur ervan) verschillende bijnamen heeft gekregen: Blue Racquetball, Emerald Nebula, Green Nebula, Turquoise Orb.
NGC 6369 is een planetaire nevel die bekend is als Kleine Geest (Little Ghost).
Er zijn een aantal roodkleurige koolstofsterren in de Slangendrager: CCCS 2538 (zuidoostelijk van 72 Ophiuchi), V Ophiuchi, V 2309 Ophiuchi, TW Ophiuchi, CCCS 2453, CCCS 2509, V 627 Ophiuchi.
De dubbelster 70 Ophiuchi (Σ 2272) vertoont een opmerkelijk kleurcontrast, de kleuren ervan werden beschreven als Yellow - Red / Gold - Violet / Bright Yellow - Orange / Golden - Rusty Orange.
Op 18:12.5 / +4°8' (J2000) is een merkwaardig sterrenrijtje te vinden. Dit sterrenrijtje is vermeld in T.W.Webb's Celestial Objects for Common Telescopes, Volume 2; The Stars, bladzijde 349:Curious Sequence of Small Stars. Dit sterrenrijtje staat noordoostelijk van de driehoekige kop van het vroegere sterrenbeeldTaurus Poniatovski (de Stier van Poniatowski).
↑Jean Meeus, "Zodiacal Constellations", in: More Mathematical Astronomy Morsels (Richmond: Willmann-Bell Inc., 2002), pp.327-333. Opgegeven data gelden strikt genomen voor 2002, in andere jaren kan het vanwege de schrikkeldag een dag afwijken.