Tussen 1869 en 1890 behoorden ook Bohostice en Cetyně tot de gemeente. De Duitstalige naam van Smolotely, Smolotel, wordt ook wel geschreven als Großschmolotel, ter onderscheid van deelgemeente Smolotelky (Duits: Kleinschmolotel).
De Stěžovskýbeek (Duits: Stieschowbach) en Líšnickýbeek (Duits: Lischnitzer Bach) stromen door de gemeente. In Smolotely zelf is een vijver gesitueerd. Een aanzienlijk deel van de gemeente bestaat uit bosgebied.
Geschiedenis
Waarschijnlijk was er reeds aan het einde van de bronstijd een nederzetting in de omgeving van het huidige Smolotely; op de heuvel Hradiště is door archeologisch onderzoek aangetoond dat hier een Slavischegord moet hebben gestaan. De eerste schriftelijke vermelding van Smolotely dateert echter van 1336, toen het dorp vermeld werd in een oorkonde van toenmalig koning Jan de Blinde.
Sinds 1960 maakt Smolotely volledig deel uit van het district Příbram. In 2006 werden de vlag en het wapen van de gemeente goedgekeurd.
Voorzieningen
Er is een postkantoor in het dorp, evenals een café en buurtsuper. In het voormalige kasteel is een zaal ingericht die als dorpshuis fungeert, en dus gebruikt wordt voor lokale evenementen en bijeenkomsten.
Verkeer en vervoer
Autowegen
Smolotely is te bereiken via diverse regionale wegen.
Spoorlijnen
Er is geen station in Smolotely. Het dichtstbijzijnde station is in Milín, op zo'n 9,5kilometer afstand. Dat station ligt aan spoorlijn 200 van Zdice naar Protivín.
Buslijnen
Er zijn drie bushaltes in de gemeente (maart 2026):
De eerste schriftelijke vermelding van een vesting — toen nog in gotische stijl — dateert van 1515. Ergens in 1605 kocht de familie Chanovský z Dlouhá Ves de vesting aan. Tijdens de Dertigjarige Oorlog was er ten oosten van het huidige Smolotely een Zweedslegerkamp. Jan Felix Chanovský z Dlouhá Ves liet tussen 1719 en 1722 een bedevaartskerk bouwen op de nabijgelegen heuvel Maková. Gedurende deze periode werd de gotische vesting omgebouwd tot een barokkasteel (1706–1732). De eerste vermelding daarvan op schrift dateert van 28 april 1732. Bij het kasteel hoorden destijds ook een brouwerij met hopveld; geleidelijk aan verrezen meer bijbehorende gebouwen voor agrarische doeleinden.
Voormalige brouwerij; thans pension en dorpshuis (2012)
De Eerste Wereldoorlog had geen noemenswaardige invloed op Smolotely, noch op het kasteel. Medio 1915 verwierf de bekende PraagseadvocaatEduard Schwarz het kasteel en landgoed op een openbare veiling. Na zijn dood in 1938 emigreerde de hele familie — met uitzondering van zijn zoon Karel die uiteindelijk in Auschwitz om het leven kwam — naar Ecuador om aan het opkomende nazisme te ontsnappen. Het kasteelbezit werd door het Duitse Rijk in beslag genomen. Na 1945 werd het landgoed teruggegeven aan Karels dochter Ema, maar in 1948 kwam het opnieuw in handen van de staat, ditmaal Tsjecho-Slowakije. Het kasteel werd beheerd door de gemeente Smolotely. Er werden feesten en filmvoorstellingen gehouden. Ook bood het onderdak aan een huisartsenpraktijk, kleuterschool en kantoor van het plaatselijke nationale comité.
Door gebrek aan onderhoud raakte het kasteel door de jaren heen in verval en werd het in 1988 door hetnationale comité verlaten. In 1996 eiste wiskundigeJoseph Kohn, kleinzoon van Eduard Schwarz, het kasteel en andere eigendommen op in het kader van restitutie, met succes. Hij liet de voormalige brouwerij renoveren, die werd omgebouwd tot een pension met openbare zaal, die thans fungeert als dorpshuis.
Sint-Johannes de Doper- en Onze-Lieve-Vrouwe-van-Karmelkerk
Panskýmolen aan de Líšnickýbeek, die in 1946 haar functie verloor en thans in gebruik is als woonhuis;
Vopičkůvmolen aan de Líšnickýbeek, die voor het eerst werd vermeld in 1620, en elk jaar ongeveer 200tonmeel maalde. Ook díe molen is in 1946 omgebouwd tot woonhuis.
.JPG)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
