| Sonny Clark | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Conrad Yeatis Clark | |||
| Alias | Sonny Clark | |||
| Geboortedatum | 21 juli 1931 | |||
| Geboorteplaats | Herminie | |||
| Overlijdensdatum | 13 januari 1963 | |||
| Overlijdensplaats | New York | |||
| Land | Verenigde Staten | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | pianist | |||
| Genre(s) | Jazz, hard bop | |||
| Instrument(en) | piano | |||
| Label(s) | Blue Note | |||
| Verwante artiesten | Curtis Fuller, Jackie McLean, Lee Morgan, Hank Mobley, Grant Green, Dexter Gordon, Paul Chambers, Philly Joe Jones, Serge Chaloff, Max Roach, George Duvivier, Dinah Washington, Billie Holiday, Wardell Gray, Bennie Green, Clifford Jordan, Buddy DeFranco, Oscar Pettiford, Art Farmer | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1953–1962 | |||
| ||||
Conrad Yeatis (Sonny) Clark (Herminie, 21 juli 1931 - New York, 13 januari 1963) was een Amerikaanse hard bop-jazzpianist. Hij leefde kort, maar is desondanks op veel platen te horen, als leider, maar vooral als sideman van hardbop-musici als Kenny Burrell, Donald Byrd, Paul Chambers, John Coltrane, Dexter Gordon, Art Farmer, Curtis Fuller, Grant Green, Philly Joe Jones, Clifford Jordan, Jackie McLean, Hank Mobley, Art Taylor, en Wilbur Ware.
Clark werd geboren en groeide op in een mijnstadje. Toen hij twaalf was verhuisde hij naar Pittsburgh en in 1951 naar San Francisco, waar hij met de tenorsaxofonist Wardell Gray speelde. In 1953 nam hij met Gray en Teddy Charles zijn eerste plaat op. Dat jaar speelde hij met veel Westcoast-muzikanten, zoals Art Pepper. In de periode 1953-1956 werkte hij samen met klarinettist Buddy DeFranco, waarmee hij in 1954 ook in Europa optrad. Met DeFranco maakte hij tevens opnames, die verschenen op Verve. In 1956 speelde hij met de Lighthouse All Stars van Howard Rumsey. Verder speelde hij in die tijd met Serge Chaloff en Sonny Criss en begeleidde hij in 1957 zangeres Dinah Washington.
In New York werd hij een van de meest opgenomen jazzmusici, als leider en begeleider. Als bandleider nam hij onder meer 'Sonny Clark Trio' (1957), 'Cool Struttin' (1957) en 'Sonny's Crib' (zijn laatste opnames, met John Coltrane, 1959) op, albums die als zijn beste platen worden beschouwd. Hij speelde als sideman op platen van hardbop-muzikanten die opnamen voor (vooral) Blue Note, waaronder Kenny Burrell, Donald Byrd, Grant Green, Jackie McLean, Art Farmer, Hank Mobley, Art Taylor, Dexter Gordon ('Go') en Clifford Jordan. Verder nam hij deel aan opname-sessies van bijvoorbeeld Charles Mingus, Sonny Rollins, Billie Holiday en Lee Morgan.
Clark was verslaafd aan heroïne en stierf aan een overdosis. Na zijn dood werd zijn werk door jazzliefhebbers (vooral in Japan) nog meer gewaardeerd dan tijdens zijn leven.
Met Tina Brooks
Met Serge Chaloff
Met Buddy DeFranco
Met Lou Donaldson
Met Curtis Fuller
Met Dexter Gordon
Met Bennie Green
Met Grant Green
Met Johnny Griffin
Met John Jenkins
Met Philly Joe Jones
Met Clifford Jordan
Met Jackie McLean
Met Hank Mobley
Met Lee Morgan
Met Ike Quebec
Met Howard Rumsey's Lighthouse
Met Louis Smith
Met Don Wilkerson