| Stanislas Bormans | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Stanislas Marie Bormans | |||
| Geboortedatum | 2 februari 1835 | |||
| Geboorteplaats | Hasselt | |||
| Overlijdensdatum | 15 november 1912 | |||
| Overlijdensplaats | Luik | |||
| Geboorteland | ||||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | mediëvist | |||
| ||||
Stanislas Marie Bormans (Hasselt, 2 februari 1835 - Luik, 15 november 1912) was een Belgisch edelman, archivaris en hoogleraar.
Stanislas Bormans was een zoon van Jan-Hendrik Bormans en Maria-Ida Esselen. Zijn vader was hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Luik, lid van de Koninklijke Academie van België en de Koninklijke Commissie voor Geschiedenis.
Hij promoveerde tot doctor in de wijsbegeerte en letteren waarna hij een academische loopbaan volbracht:
Hij werd lid van de Klasse der Letteren van de Koninklijke Academie van België (1874) en behoorde tot de redactie van de Biographie nationale de Belgique. Hij werd ook lid en weldra voorzitter van de Koninklijke Commissie voor Geschiedenis. In 1906 werd hij opgenomen in de Belgische erfelijke adel.
Bormans erfde van zijn vader een aanzienlijke collectie oude handschriften. Sommige schonk hij aan de Vrije Universiteit Amsterdam en aan de Koninklijke Bibliotheek van België in Brussel. Andere verkocht hij aan de Königliche Bibliothek in Berlijn.
Hij trouwde in 1864 met Victoire Francotte (1842-1886) en hertrouwde in 1887 met Anna t'Kint de Roodenbeke (1852-1908), met wie hij drie dochters en een zoon had. Hun zoon, Paul Bormans (1892-1919), die ongehuwd bleef, was de laatste mannelijke naamdrager van de familie. Met de laatste naamdraagster, Marie-Thérèse Bormans (1888-1974), doofde de familie uit.
Bormans publiceerde talrijke notities, inventarissen en artikels. Onder zijn meer omvangrijke werken - voor wat de cartularia betreft vaak samen met medeauteurs gepubliceerd, onder meer met zijn voorganger in het Naamse Rijksarchief Jules Borgnet -, zijn te vermelden: