Thomas van der Wilt
| Thomas van der Wilt | ||||
|---|---|---|---|---|
_met_zelfportret.jpg) | ||||
De anatomische les van Abraham Cornelisz. van Bleyswijck (1686-1761) met zelfportret (1727) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Thomas van der Wilt | |||
| Geboren | Piershil, 29 oktober 1659 | |||
| Overleden | Delft, 19 mei 1733 | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Nationaliteit | Nederlandse | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Kunstschilder | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Stijl | fijnschilder | |||
| Werklocatie | Delft | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Kunstenaarsmaplocatie | Frick-kunstreferentiebibliotheek | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Thomas van der Wilt (Piershil, 29 oktober 1659 – Delft, 19 mei 1733) was een Nederlands kunstschilder van portretten en genrestukken, prentmaker en mezzotintgraveur. Hij schilderde diverse portretten van vooraanstaande personen uit de Delftse burgerij, waaronder schrijver en dichter Hubert Kornelisz. Poot. Hij was een navolger van Jan Verkolje.
Biografie
Van der Wilt was een zoon van Willem van der Wilt, die een lakenwinkel had, en Emmerentia van der Staf. Hij was een leerling van de schilder Jan Verkolje en leraar van Jacob Campo Weyerman. Al in zijn vroege jeugd toonde hij belangstelling voor kunst en oefende hij zijn tekenvaardigheden. Het was op voorspraak van de graveerder Jan Goeree dat hij leerling werd bij Verkolje. Na zijn opleiding vestigde hij zich in Delft. Zijn werk en stijl zijn te typeren als die van een fijnschilder.
Van der Wilt werd in 1677 ingeschreven bij het Sint-Lucasgilde, en tussen 1690–1714 bekleedde hij bij herhaling het hoofdmanschap van het gilde. Binnen de kring van notabelen en kunstenaars beschikte hij over een netwerk; tot zijn relaties behoorden de stillevenschilder Daniel van Beke, zijn leerling Jacob Campo Weyerman en de verzamelaar Valerius Röver.
Van der Wilt trouwde op 9 oktober 1683 te Delft met Johanna Biddaf. Hij woonde ten tijde van zijn huwelijk in de Breestraat, maar vestigde zich aan de Koorenmarkt. Zij kregen een zoon genaamd Willem. Willem leerde het vak van tekenen en schilderen van zijn vader, maar overleed op 24 januari 1727 op 36-jarige leeftijd.
Van der Wilt werd begraven in de Nieuwe Kerk.
Hubert Kornelisz. Poot schreef het volgende grafrijm:
Hier sluimert VANDER WILT, 't penseel ten roem geboren.
O gy, die kunst waerdeert, betreurt den schrandren man.
De schildermin, helaes! heeft meer aen hem verloren
Dan op den breedsten zerk de beitel schryven kan.
Galerij
Portret van een dame (voor 1733)
Hendrik van Deventer (1703)
Hubert Kornelisz. Poot (1719)
Externe link
- Galerij (Artnet)
- Thomas van der Wilt. RKD — Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis. Geraadpleegd op 21 augustus 2026
- Thomas van der Wilt. Ecartico. Geraadpleegd op 21 augustus 2026
- Stolk, J.W. (2018) Scijlder tot Delff: biografisch lexicon van Delftse schilders.
- ↑ A.J. van der Aa (1877). "Thomas van der Wilt" In: Biographisch woordenboek der Nederlanden. Deel 20, 1877.
- 1 2 3 Roeland van Eijnden (1816). Geschiedenis der vaderlandsche schilderkunst, sedert de helft der XVIII eeuw. A. Loosjes, pp 241–243.
- ↑ H.K. Poot (1735). Vervolg der gedichten. Reinier Boitet, Delft, pp. 76.