| Thylacotinga Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Eoceen | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||
| ||||||||
| Geslacht | ||||||||
| Thylacotinga Archeret al., 1993 | ||||||||
| Typesoort | ||||||||
| Thylacotinga bartholomaii | ||||||||
 Thylacotinga op Wikispecies | ||||||||
| ||||||||
Thylacotinga is een geslacht van uitgestorven buideldieren. Het geslacht omvat één soort, T. bartholomaii, en dit dier leefde tijdens het Eoceen in Australië.
Thylacotinga is bekend van fossiele tanden uit de Murgon Fossil Site in Queensland. De vondsten dateren uit het Vroeg-Eoceen met een ouderdom van ongeveer 54.6 miljoen jaar.
Door het beperkte fossiele materiaal is de precieze classificatie van Thylacotinga onbekend. In het verleden werd verwantschap met de Polydolopimorphia, een groep van Zuid-Amerikaanse buideldieren, gesuggereerd aan de hand van grote overeenkomsten in het gebit met dan van een uitgestorven buideldier uit Peru. Een studie uit 2023 wees er op dat Thylacotinga mogelijk een vroeg klimbuideldier was op basis van de bouw van de kiezen.
Thylacotinga was een omnivoor buideldier, dat zich voedde met zaden, vruchten, zachte bladeren en insecten. Met een geschat gewicht van 3200 gram had het dier het formaat van een gevlekte buidelmarter.
