Toreken

Toreken
Toreken
Locatie
Locatie GentBewerken op Wikidata
Adres Kammerstraat, VrijdagmarktBewerken op Wikidata
Status en tijdlijn
Gereed 1450 (juliaans)Bewerken op Wikidata
Gebruik
Huisvest PoëziecentrumBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus beschermd erfgoed VlaanderenBewerken op Wikidata
Monumentnummer 26075
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Toreken is een gebouw op de hoek van de Vrijdagmarkt en de Kammerstraat van de Belgische stad Gent. Sinds 2003 biedt het onderdak aan het Poëziecentrum.

Geschiedenis

Tijdens de 14e eeuw verhandelden grauwwerkers (pels- en bontbewerkers) en lammerwerkers (bewerkers van schapenvachten) hier hun koopwaar in een houten gebouw. In 1422 kochten de huidenvetters het op om het in 1450 om te bouwen tot een stenen ambachtshuis. De afwerking met een uitkijktoren, bekroond met een windwijzer in de vorm van een meermin met de naam Melusine volgde in 1483. Het Toreken werd ook Huidevettershuis en Meerminne genoemd.

Nadat keizer Karel V in 1540 een einde had gemaakt aan de macht van de gilden, kwam het Toreken in bezit van particulieren. Op 15 april 1550 kocht Floreyns van den Driessche het Huidevettershuis van Lieven Petrins. Een paar maanden later ontstond er een geschil met de buren "wegens het optimmeren van een winkeltje onder aan het torenke, waardoor zij voor het uitstellen van hunner koopwaren gehinderd zijn" (26 september 1550).

Bij restauratie in 1982 kreeg de klok Maria die in 1511 in het Toreken werd opgehangen opnieuw haar oorspronkelijke plaats terug nadat ze honderd jaar in het Museum van het Belfort was bewaard. Ze werd vervaardigd door de Mechelse klokkengieter Joris Waghenens.

Zie de categorie Toreken (Vrijdagmarkt) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.