Ubbo Groenier

Ubbo Groenier (Amsterdam, 20 april 1907 – Almere, 24 april 2005) was een Nederlands acteur.

Hij was zoon van Johanna Gezina Elisabeth Buttinger en notaris Hendrik Groenier. Broer Ben Groenier was eveneens acteur. Ubbo Groenier was tussen 1931 en 1961 (overlijden) getrouwd met Siebrigje Veltman. In 1926 volgde hij na periodes op Meer uitgebreid lager onderwijs (mulo) en Hogereburgerschool (hbs) een opleiding tot telegrafist, aldus zijn militaire keuring. Hij overleed op 98-jarige leeftijd in Almere, maar werd begraven op Zorgvlied.

Zijn naam wordt voor het eerst in de Nederlandse pers gebezigd als acteur, die onderdeel uitmaakt van het gezelschap dat matinees gaat verzorgen in het Grand Hotel in de Amstelstraat. Het gezelschap werd geleid door Fred Milton met leider annex regisseur Louis J.F. Chrispijn. Even later was hij te vinden bij Het Schouwtoneel. Zijn loopbaan kwam moeilijk van de grond; hij had geen gelukkige keus in de gezelschappen; ze gingen keer op keer failliet. Om deels brood op de plank te hebben startte hij een keuterboerenbedrijf in Bilthoven; eerst voornamelijk een parkje met hoenders, daarna volgde een koe, omdat een van zijn dochters koemelk nodig had. De Tweede Wereldoorlog was een spannende tijd want, dierenhokken dienden ook tot schuilplaats van onderduikers. De koe (koeien) boden later een uitvlucht uit Nederland; Canada had boeren nodig en hij had in de ogen van de autoriteiten ervaring met vee. Ze werden ondergebracht in Listowel, Ontario, voor Canadese begrippen in de buurt van Toronto. Het gezin vestigde zich in Vancouver, Groenier omschreef zich toen als ervaren houthakker. Hij werd er als acteur ook een kleine bekendheid met een toneelklas voor kinderen en enkele televisieprogramma’s. In 1956 kwam het gezin terug naar Nederland, de (nog steeds) primitieve leefomstandigheden brak het echtpaar op. Bij terugkomst hield hij zich op de achtergrond; hij was souffleur bij Toneelgroep Theater van zijn vader en speelde wel mee in hoorspelen bij de Nederlandse Radio Unie. Hij was voorts hoofdrolspeler in het stuk 't Loopt toch weer (hij had ooit bij het kappen van een boom een boomstam op zich gekregen), dat nog door Leo Akkerman bekend werd gemaakt in Brandpunt. Hij bleef een sluimerend podiumbestaan houden. Na de jaren zestig werd niets meer van hem vernomen.