| Udo Prinsen | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Doetinchem, 26 juli 1974 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | beeldend kunstenaar, animator, tekenaar, filmregisseur | |||
| Floruit | 2012 | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Udo Prinsen is een Nederlandse beeldend kunstenaar, animatieregisseur en multidisciplinair maker. Hij staat bekend om zijn korte animatiefilms en om zijn op wetenschap gebaseerde fotografieprojecten. Bekende werken van hem zijn de korte animatiefilm Auditie, zijn bijdragen aan de Dummie de Mummie-films, en het Arctische solargrafieproject Shapes of Time, waarin wetenschappelijke verkenning, beeldende kunst en jazzmuziek samenkomen.
Prinsen werkte aan projecten die historische verhalen of muzikale basissen combineren met visuele verhaalkunst. Zijn korte animatiefilm Auditie behoort tot zijn bekende werken in dit medium. De film was een officiële selectie op het Nederlands Film Festival (NFF).
Daarnaast regisseerde Prinsen Into Spring (2012), een abstracte korte animatiefilm die eveneens werd geselecteerd en vertoond op het NFF. Naast zijn eigen onafhankelijke korte films, heeft Prinsen ook meegewerkt aan commerciële producties; zo verzorgde hij animatiewerk voor de Nederlandse jeugdfilms van Dummie de Mummie.
In 2015 nam Prinsen als beeldend kunstenaar deel aan de SEES-expeditie naar Spitsbergen. Tijdens deze reis wilde hij het verstrijken van de tijd in het Arctische gebied vastleggen.
Voor dit project, getiteld Shapes of Time, maakte Prinsen gebruik van solargrafie. In samenwerking met Maarten Loonen, manager van het Nederlands Arctisch Station, plaatste hij tientallen tot kleine camera obscura's (pinhole-camera's) omgebouwde fotorol-doosjes. Deze doosjes, aan de binnenkant bekleed met lichtgevoelig papier, werden op strategische locaties geplaatst, zoals in de nederzetting Longyearbyen, op het eiland Edgeøya en aan boord van het onderzoeksschip Ortelius.
De sluiters van deze zelfgemaakte camera's stonden soms wel twee maanden open. Hierdoor legde het lichtgevoelige papier niet de voorbijgangers vast, maar het landschap en de zonnebanen die tijdens de lange pooldagen in het papier brandden.
Dit project groeide uit tot een multidisciplinair kunstproject. Prinsen werkte hierbij samen met Nederlandse jazzmuzikanten, onder wie altviolist Oene van Geel en bassist Mark Haanstra, die muziek componeerden geïnspireerd op deze langbelichte foto's. Het project werd besproken door de landelijke media, waaronder in het VPRO-programma Vrije Geluiden.
Het project Shapes of Time kreeg lof van de reguliere Nederlandse pers: