| Ursula Noack | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboortedatum | Halle (Saale), 7 april 1918 | |||
| Geboorteplaats | Halle | |||
| Overlijdensdatum | München, 13 februari 1988 | |||
| Overlijdensplaats | München | |||
| Land |  Duitsland | |||
| Werk | ||||
| Beroep(en) | actrice, chansonzangeres, hoorspelspreekster en cabaretière | |||
| ||||
Ursula Noack (Halle (Saale), 7 april 1918 – München, 13 februari 1988) was een Duitse actrice, chansonzangeres, hoorspelspreekster en cabaretière.
Na haar opleiding tot actrice werkte Noack aanvankelijk in het Erfurt Theater. Na de Tweede Wereldoorlog maakte ze naam in Hamburg en Bremen op het podium en voor de microfoons van de lokale radiostations. Ook ontdekte ze haar liefde voor cabaret en verscheen ze in 1946 onder meer met Erich Kästner-teksten in de Schaubühne in München (destijds bekend van haar vluchtelingenlied). Begin jaren 1950 speelde ze met Hanne Wieder, Joachim Hackethal en Hans Jürgen Diedrich in Die Amnestierten. Deze studentengroep uit Kiel werd al snel een cabaret dat in de hele Bondsrepubliek Duitsland bekend was.
Ursula Noack werd in de jaren 1960 bij de meeste Duitse televisiekijkers bekend door haar aanwezigheid in het ensemble van de Münchner Lach- und Schießgesellschaft. Al in 1958 sloot ze zich via Diedrich aan bij de groep bestaande uit Ursula Herking, Klaus Havenstein, Dieter Hildebrandt en Diedrich. Het eerste programma waaraan ze deelnam was Eine kleine Machtmusik, maar ze ging het eerste jaar niet op tournee. Een jaar later verving Ursula Noack haar naamgenoot Herking.
In 1972 werd de Lach- und Schießgesellschaft opgeheven. Ursula Noack trok zich voornamelijk om gezondheidsredenen terug in het privéleven. Ze woonde met haar man Walter Kabel, de muzikaal leider van de Lach- und Schießgesellschaft, nabij München. Slechts af en toe kon je haar nog op het podium zien of haar stem op de radio horen. In 1988 overleed ze aan kanker, die halverwege de jaren 1980 werd vastgesteld. Hun laatste rustplaats is in het familiegraf op de bosbegraafplaats Grasbrunn (onderdeel van de Neukeferloh-gemeenschap) nabij München.
In 1971 was ze een van de 374 vrouwen die in het populaire tijdschrift Stern onder de titel "Wir haben abgetrieben" publiekelijk bekendmaakten dat ze een zwangerschap hadden laten onderbreken. Dit was een baanbrekende feministische actie, omdat in die tijd abortus een strafbaar feit was.
Ursula Noack overleed in februari 1988 aan de gevolgen van kanker die halverwege de jaren 1980 werd vastgesteld. Hun laatste rustplaats is in het familiegraf op de bosbegraafplaats Grasbrunn (onderdeel van de Neukeferloh-gemeenschap) nabij München.
Ursula Noack in de Internet Movie Database – het bevat voornamelijk de programma's van de Lach- und Schießgesellschaft, uitgezonden door ARD