| Van Doude | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Doude van Herwijnen (1960) | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Doude van Herwijnen | |||
| Geboortenaam | Doude van Herwijnen | |||
| Geboortedatum | 28 mei 1926 | |||
| Geboorteplaats | Haarlem | |||
| Overlijdensdatum | 18 augustus 2018 | |||
| Overlijdensplaats | Clichy, Hauts-de-Seine | |||
| Land | Nederland | |||
| Werk | ||||
| Pseudoniem(en) | Van Doude | |||
| Beroep(en) | acteur | |||
| ||||
Van Doude, pseudoniem van Doude van Herwijnen, (Haarlem, 28 mei 1926 - Clichy, Hauts-de-Seine, 18 augustus 2018) is een Nederlands film- en toneelacteur.
Hij was zoon van pianiste Madeleine Agnes Böhtlingk (1885-1944) en kunstschilder Jan van Herwijnen. Zijn ouders scheidden in 1930. Moeder had, zo gaat het verhaal, pianoles gegeven aan Audrey Hepburn, maar Van Doude was toen al de deur uit. Die moeder schreef ook twee toneelstukken (Astrid en Delilah's verraad). In 1957 was Van Doude getrouwd en had twee kinderen. Hij is een oom van de acteur Carol van Herwijnen.
Zijn basisopleiding bestond uit de Hogereburgerschool (HBS), die hij in 1943 afrondde. Het was midden in de Nederland in de Tweede Wereldoorlog en hij wist niet goed wat te doen. Hij deed daarom wat verzetswerk en sloot zich aan bij het bevrijdingsleger dat zich toen nog ten zuiden van de Maas bevond. Na de Duitse capitulatie wilde hij naar Parijs en wist zowaar een beurs te versieren om een jaar aan Het Nationaal Conservatorium voor Dramatische Kunsten te studeren. De beurs was voor een jaar en na een jaar stond hij weer op straat. Hij hield zich in leven door kranten te verkopen aan de Boulevard St. Germain des Prés. Bij een controle viel hij door de mand en moest terug naar Nederland. Mede omdat hij toen verklaarde erg van Frankrijk te houden, werd ter plekke zijn visum vernieuwd en kreeg ook de gelegenheid zijn studie aan genoemd conservatorium te hervatten en na weer een jaar af te ronden. Zijn start kenmerkte zich door kleine rollen, maar werd door Pierre Fresnay ontdekt tijdens een revue. Hij ontwikkelde zich in de jaren daarop tot een gevraagd toneel- en filmacteur. In 1957 ging hij er prat op om samen met Audrey Hepburn in Love in the Afternoon te hebben gespeeld.
Zijn bekendste rollen zijn die in dezelfde Love in the Afternoon, Le Signe du Lion, À bout de souffle en Je t'aime, je t'aime.
