Van der Stegen

Van der Stegen (ook: van der Stegen de Putte en: van der Stegen de Schrieck) is een van oorsprong Noord-Nederlands geslacht, waarvan leden sinds 1816 tot de Belgische adel behoren.

Geschiedenis

De familie heeft zijn wortels in de Noordelijke Nederlanden en bekleedde daar de ambten van burgemeester van Den Bosch en drossaard van Brabant. Om religieuze redenen vestigden leden van het geslacht zich na de opstand aan het eind van de 16e eeuw in de Zuidelijke Nederlanden. In 1685 verhief koning Karel II Jean Adolphe van der Stegen (1653 - 1703), drossaard van Brabant, tot graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte.

Jean Adolphe had 2 kinderen met zijn vrouw Marie Françoise van Der Meere (1664-1723)

• Philippe Norbert Van der Stegen (1691-1743)
• Charles louis Van der Stegen (1697-1748) (stamvader van de baronnen van Putte)

Charles louis Van der Stegen had 4 kinderen, 3 uit een eerste huwelijk met Marie Françoise de Brouchoven (1698-1743):

• Philippe Norbert Marie Van der Stegen de Putte (1726-1799)
• Marie-Caroline Charlotte Van der Stegen (1727-1782)
• Jean François Van der Stegen (1728-1730)

En één uit een 2de huwelijk met Florentine Caroline van Der Meere (1705-1776):

• Jeanne Louise Van der Stegen (1745 - )

Hij was Luitenant Grand Venneur (opperjachtmeester), optredend als Drossaard van Brabant.

Philippe Norbert Marie van der Stegen de Putte (1 mei 1726 - Brussel, 11 april 1799, begraven te Putte), laatste baron van Putte, die trouwde met Marie-Françoise de Gruutere (1733-1771). Ze hadden drie zoons:

• Joseph-François van der Stegen de Putte (1754-1799), die in 1794 burgemeester van Brussel werd, maar vooral bekendheid verwierf als natuurwetenschapper.
• Gaspar Joseph van der Stegen de Putte (1763-1803), getrouwd met Marie-Thérèse de Donquers, die zelf overleden was bij de heroprichting van de adel, maar de stamvader was van de geadelde leden van der Stegen de Putte.
• Isabelle Gommaire Josephine van der Stegen de Putte
• Joseph Constantin Philippe van der Stegen de Putte (Leuven, 6 december 1768 - 1828) die de stamvader was van de familie van der Stegen de Schrieck.

Hij was baron van Putte, heer van Schriek en Grootloo, Poddegem, Tambergen, Gorters

Philippe van der Stegen de Putte

• Philippe Norbert Marie Henri van der Stegen de Putte (Zaventem, 27 mei 1794 - Bousval, 28 september 1873), zoon van Gaspar (voornoemd), werd in 1823 erkend in de erfelijke adel met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij nam deel aan de napoleontische oorlogen en kreeg de Medaille van Sinte-Helena. Tijdens de Belgische Revolutie van 1830 was hij kolonel van de Burgerwacht in Brussel. Hij trouwde in 1822 met Livine de Villegas de Clercamp (1799-1842). Hij hertrouwde in 1842 met Isabelle Theyssens (1804-1863), bij wie hij twee dochters had. In 1865 trouwde hij een derde maal, met Marie-Hyacinthe Goupy de Quabeck (1822-1865), die drie maanden na het huwelijk overleed. Bij gebrek aan mannelijke afstammelingen, doofde deze tak in 1873 uit.
  • Emilie van der Stegen de Putte (1843-1921) trouwde in 1864 met Alfred de Vrière (1840-1917), zoon van minister Aloïs de Vrière.
  • Marie van der Stegen de Putte (1848-1925) trouwde in 1871 met Alexander graaf van Bylandt (1827-1896), luitenant in Oostenrijkse dienst en lid van de familie Van Bylandt.

De zoons van Leopold van der Stegen de Putte

Philippe van de Putte voornoemd, had een jongere broer, Leopold van der Stegen (1802-1878), die trouwde met Angelique de la Barre (18121899). Hij bekommerde zich niet om het herwinnen van de adellijke status. Na zijn dood deden zijn vier zoons dit wel.

De oudste was Leopold van der Stegen de Putte (Grimbergen, 18 november 1838 - Schaarbeek, 27 juni 1906), die generaal-majoor werd in het Belgisch leger. Hij verkreeg in 1884 erkenning in de erfelijke adel met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij bleef vrijgezel.

Victor Charles Marie Van der Stegen de Putte (Humbeek, 1841 - Elsene, 1907) werd notaris en trouwde met Palmyre Barbé (1843-1882). Ze kregen twee dochters. Hij verkreeg in 1884 erkenning in de erfelijke adel, met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte.

Georges Marie Jean van der Stegen de Putte (Humbeek, 1843 - Sint-Gillis, 1926) werd luitenant-kolonel bij de cavalerie. Hij verkreeg in 1884 erkenning in de erfelijke adel, met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij trouwde met barones Valentine van Zuylen van Nyevelt (1851-1931), dochter van de diplomaat, baron Frédéric van Zuylen van Nyevelt. Het gezin bleef kinderloos.

Frédéric Marie Adolphe van der Stegen de Putte (Sint-Joost-ten-Node, 1847 - Merendree, 1931) werd luitenant-generaal in het Belgisch leger. Zoals zijn broers verkreeg hij in 1884 erkenning in de erfelijke adel, met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij trouwde met Celenia Braeckman (1863-1940), weduwe van Maurice Metdepenninghen. Het echtpaar bleef kinderloos.

Na het overlijden van deze geadelde leden van de familie Van der Stegen de Putte, was deze familietak volledig uitgedoofd.

Joseph van der Stegen de Schrieck

• Joseph Constantin Philippe van der Stegen (Leuven, 6 december 1768 - 12 januari 1828, begraven te Schriek) , zoon van Philippe en broer van Gaspar, verkreeg op 13 maart 1816 erkenning in de erfelijke adel door koning Willem I van oranje Nassau, met de persoonlijke titel graaf en werd benoemd in de Ridderschap van Zuid-Brabant. Hierdoor mocht hij zijn naam verlengen met "de Schrieck". Hij trouwde in 1793 met Catherine Isabelle d'Onyn de Chastre (30 oktober 1766 - 24 november 1842, begraven te Schriek). Hij werd lid van de Provinciale Staten van Zuid-Brabant, en ridderorde en was gemeenteraadslid te Schriek. Hij erfde het kasteel van Schriek van zijn vader en verbleef er vaak.
  • Philippe Norbert Marie II van der Stegen (Brussel, 25 juli 1796 - Leuven, 2 juni 1874, begraven te Schriek) werd in 1829 verheven tot graaf, op 8 juni 1871 werd deze eretitel "graaf van der Stegen de Schrieck" uitgebreid tot al zijn afstammelingen. Hij was lid van de Ridderschap in Antwerpen, gemeenteraadslid te Schriek en provincieraadslid van Antwerpen. Hij trouwde met Fulvie de Longpré (4 september 1794 - 21 oktober 1826, begraven te Schriek) en trad in tweede huwelijk met Justine-Anne van der Fosse (14 september 1795 - Leuven, 11 maart 1853, begraven te Schriek). Uit het eerste huwelijk sproten drie kinderen en uit het tweede eveneens drie. Hij werd begraven te Schriek in het familiegraf dat hij had laten optrekken aan de zuidzijde van de kerk op van het kerkhof van Schriek. Hij kocht het deel van het kasteel, dat na erfenis in eigendom van zijn zus Adèle Gérardine en moeder Catherine Isabelle was, in 1841 over om zo de volle eigenaar ervan te worden. Zijn moeder behield wel nog het vruchtgebruik tot aan haar dood.
    • Marie Julie Josephine van der Stegen de Schrieck (Brussel, 13 juni 1817 - Leuven, 13 maart 1898, begaven te Schriek). Zij erfde het kasteel van Schriek na de dood van haar vader. Ze bleef ongehuwd.
    • Albert Philippe Joseph van der Stegen de Schrieck (Brussel, 22 september 1819 - Leuven, 20 januari 1884, begraven te Schriek), artilleriekapitein, ridder in de Leopoldsorde, gemeenteraadslid te Schriek (1857 - 1869) en provincieraadslid van Antwerpen, trouwde met Odile Francoise de Pret Roose de Calesberg (16 mei 1830 - 1 juni 1907, begraven te Schriek). heeft gedurende vele jaren het kasteel van schriek bewoond, maar erfde het niet. Omstreeks 1869 verliet hij het voorouderlijk kasteel voorgoed na het einde van zijn politieke carrière die het gevolg was van de overstap van de katholieke naar de liberale partij.
      • Rodolphe van der Stegen de Schrieck (1864- Kapellen, 13 april 1942, begraven te Schriek). Hij trouwde met Marthe Emilie Barbe Geelhand (8 februari 1870- Antwerpen, 30 december 1934, begraven te Schriek). Ze kregen twee dochters. Hij erfde het kasteel van Schriek van zijn tante Marie Julie, maar aangezien hij zelf in Kasteel Dennenhof te Kapellen woonde, verhuurde hij het kasteel aan zijn tante Emma Eulalie. In 1926 besloot hij het kasteel te verkopen.
        • Andrée Barbe van der Stegen de Schrieck (6 februari 1893 - )
        • Nicole Barbe Ghislaine van der Stegen de Schrieck (27 mei 1898 - 25 mei 1910, begraven te Schriek)
    • Emma Eulalie Julie van der Stegen de Schrieck (Brussel, 27 september 1821-1910) trouwde in 1856 met haar neef baron Carolus Marie Alexander van Oldeneel tot Oldenzeel (1829-1858, begraven te Schriek), kantonrechter in Breda en lid van de familie Van Oldenneel.
    • Alexandre van der Stegen de Schrieck (Leuven, 12 april 1829 - 1910). Hij trouwde met Leontine de Wyels (1824-1895). Ze hadden een zoon die ongehuwd bleef.
    • Eugène van der Stegen de Schrieck (Leuven, 6 april 1830-1907) werd senator en voorzitter van de provincieraad van Namen. Hij trouwde met Emerence de Cesve (1833-1901), dochter van senator Eugène de Cesve de Rosée, burgemeester van Rosée. Ze hadden drie zoons.
      • Alphonse van der Stegen de Schrieck (1870-1947) trouwde met Jeanne du Pont d'Ahérée (1876-1948).
        • Jean-Marie van der Stegen de Schrieck (1914-2001) trouwde met Gaëtane van der Straten Waillet (° 1930). Ze kregen vijf dochters en een zoon, Joseph (°1965), landbouwingenieur, die ongehuwd bleef.
      • Alexandre van der Stegen de Schrieck (1872-1942) trouwde met barones Georgine Snoy (1881-1955).
        • Rodolphe van der Stegen de Schrieck (1905-1960) trouwde in 1928 met Elisabeth Peers de Nieuwburgh (1905-1990). Ze namen beiden deel aan het Verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze kregen vier kinderen, maar de volgende generatie lijkt op weg naar uitdoving.
        • Idesbald van der Stegen de Schrieck (1907-1961) trouwde in 1946 met gravin Marie-Thérèse de Renesse (1922-2012), met talrijke nakomelingen.
      • Leon van der Stegen de Schrieck (1875-1934), arrondissementscommissaris in Philippeville, trouwde met gravin Marie-Albertine de Beauffort (1879-1960). Met afstammelingen, tot heden.
    • Louis Léopold van der Stegen de Schrieck (Leuven, 25 augustus 1831 - 2 mei 1916, begraven te Schriek)
  • Adèle Gérardine Therèse van der Stegen (1799 - 1846)

De familie Van der Stegen kwam in 1727 in het bezit van de heerlijkheid Schriek (Heist-op-den-Berg) en Grootlo door erfenis. Karel Lodewijk Van der Stegen huwde op 1 juni 1725 de enige erfgename van de heerlijkheid, Marie Madeleine Clara Nicola De Brouchoven de Bergeyck. Omstreeks 1730 startte hij met het ombouwen van de herenboerderij van de familie de Brouckhoven in de Schriekstraat tot het Kasteel van Schriek. Zijn zoon, Philippe Norbert Marie, werd de laatste heer van Schriek en Grootlo, maar het kasteel bleef in handen van de familie van der Stegen tot 1926. Op 2 augustus 1926 werd het kasteel, conciërgewoning, vijvers, slotgrachten, siertuin, moestuin, landbouwgronden (samen ca 13 ha) verkocht door Rodolphe van der Stegen de Schrieck aan de heer en mevrouw de Roij-Praet. In 1946 werd het hoofdgebouw van het kasteel gesloopt na ernstig verval tijdens de 2de wereldoorlog. De kasteelhoeves en een deel van de omgrachting blijven op de dag van vandaag bewaard.

Literatuur

• Généalogie van der Stegen, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1873.
• Paul BERGHMANS, Joseph-François van der Stegen, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXIII, Brussel, 1924.
• Luc DUERLOO & Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel van de 15de tot de 20ste eeuw. Brussel, 1992.
• Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1999, Brussel 1999.
• Jean-Louis VAN BELLE, Le premier projet de police ou l'histoire des van der Stegen, derniers drossards de Brabant, XVIIe-XIXe siècle, Éditions La Taille d'Aulme, 2000.
• Marie-Pierre D'UDEKEM D'ACOZ, Voor koning en vaderland. De Belgische adel in het Verzet, Lannoo, Tielt, 2003.
• Humbert DE MARNIX DE SAINTE-ALDEGONDE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2013, Brussel, 2013.