Velipellis is in de mycologie een dunne laag hyfen op de hoed van een paddenstoel. Deze laag is afkomstig van het velum en bestaat uit schimmeldraden die met de hyfen van de pileipellis (hoedhuid) vervlochten zijn. Een velipellis komt onder meer voor bij verschillende soorten vezelkoppen (Inocybe).
De velipellis vormt een oppervlakkige bedekking over de eigenlijke hoedhuid. De laag kan witachtig, grijzig of vezelig zijn en is vooral bij jonge vruchtlichamen zichtbaar. Bij sommige soorten blijft de velipellis langdurig aanwezig, vaak vooral in het hoedcentrum, terwijl deze bij andere soorten tijdens de ontwikkeling van het vruchtlichaam grotendeels verdwijnt.
Microscopisch bestaat de velipellis uit schimmeldraden die over het hoedoppervlak liggen en met de hyfen van de hoedhuid vervlochten kunnen zijn. Bij verschillende onderzochte soorten uit de sectie Petiginosae van het geslacht Inocybe bestaat de velipellis uit liggende, cilindrische, doorgaans kleurloze hyfen van ongeveer 3–9 µm breed. De hyfen kunnen bij sommige soorten ook pigment of lichtbrekende inhoud bevatten.
De velipellis moet worden onderscheiden van de cortina. Dit is een spinnenwebachtig, partieel velum dat bij jonge paddenstoelen tussen de hoedrand en de steel is uitgespannen. De velipellis bevindt zich daarentegen op het hoedoppervlak.
De aanwezigheid, kleur, dikte en mate van persistentie van de velipellis kunnen belangrijke kenmerken zijn bij het determineren van paddenstoelen, vooral bij vezelkoppen. Voorbeelden zijn:
Bij de determinatie moet rekening worden gehouden met de leeftijd van het vruchtlichaam, omdat de velipellis met het ouder worden minder duidelijk kan worden of geheel kan verdwijnen.