| Vetseke | ||
|---|---|---|
 | ||
Monument voor Vetseke in Tartu | ||
| Vorst van Koknese Vorst van Joerjev | ||
| Regeerperiode | Koknese: tot 1209 Joerjev: tot 1224 | |
| Gestorven | 15 augustus 1224 Tartu, Lijfland | |
| Religie | Orthodox | |
Vetseke (gestorven: Tartu, 15 augustus 1224), ook bekend als Vijatsko, was een vorst van het Vorstendom Koknese en van Joerjev (Tartu).
Russische bronnen gebruiken de naam Vjatsko. Hij behoorde tot een koninklijk geslacht dat zijn afstamming kon terugvoeren op Rurik. Volgens de Kroniek van Hendrik van Lijfland was Vetseke een Lijflander die zich had bekeerd tot het orthodoxe christendom. Ondanks wat zijn exacte achtergrond is was Vetseke een vazal van de vorst van Polatsk en dat hij trachtte om zijn eigen onafhankelijke rijk in Lijfland te stichten ten tijde van de Noordelijke Kruistochten.
In 1205 bood Vetseke aan bisschop Albert van Riga de helft van zijn grondgebied aan in ruil voor wapens en hulp tegen invallen uit Litouwen. Toen Albert vervolgens naar het Duitse rijk trok wist Vetseke zijn leenheer Vladimir van Polatsk over te halen om Riga aan te vallen. Albert van Riga ondervond echter problemen op de weg naar het noorden, waardoor hij de gelegenheid kreeg om op tijd terug te keren en de aanval kon voorkomen. Het Roessische leger zette vervolgens de vlam in Kuknese en trok zich met Vetseke terug naar Polatsk.
Vetseke verkreeg later de leiding over Tartu, dat de laatste plek in het zuidelijke deel van Lijfland zou worden van het inheemse verzet tegen de kruisvaarders. In Tartu had hij de beschikking over een contingent soldaten uit Veliki Novgorod. Hij had deze landen gekregen met de belofte dat hij deze kon verdedigen. In 1224 viel de Orde van de Zwaardbroeders de plaats aan (Beleg van Tartu). Vetseke sloeg een aanbod voor amnestie af en hoopte op een ontzet vanuit Novgorod. Uiteindelijk viel Tartu en richtten de Zwaardbroeders een bloedbad aan in de plaats waarbij ook Vetseke om het leven kwam.