
Vier Monniken is een canon van vier Chinese kunstschilders uit de late Ming- en vroege Qing-periode. Zij waren Hong Ren, Kun Can, Bada Shanren en Shitao. De werken van de Vier Monniken hadden een grote invloed op latere Chinese kunstenaars, waaronder de Acht Excentriekelingen van Yangzhou.
Nadat de Mantsjoes in 1644 in China aan de macht waren gekomen, gaven veel Ming-loyalisten hun positie aan het hof op. Enkelen voegden zich bij rebellengroepen, anderen werden zwerver, kluizenaar of monnik, zoals ook Hong Ren, Bada Shanren en Shitao.
De werken in gewassen inkt van de Vier Monniken weerspiegelen de frustratie, verwarring en gevoelens van verlies die zij ervoeren na de val van de Ming-dynastie. Alle vier schilderden in de onafhankelijke en persoonlijke stijl die kenmerkend was voor de progressieve stroming binnen de Zuidelijke School van de onafhankelijke literati. Belangrijke vertegenwoordigers van de orthodoxe stroming binnen de Zuidelijke School waren de zogenoemde Zes Meesters van de vroege Qing-periode. De twee groepen worden vaak samen genoemd om het grote verschil aan te tonen tussen de twee stromingen.