| Volker Lechtenbrink | ||||
|---|---|---|---|---|
Volker Lechtenbrink bij Stuart Mentiply | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboortedatum | 18 augustus 1944 | |||
| Geboorteplaats | Cranz (nu: Zelenogradsk) | |||
| Overlijdensdatum | 22 november 2021 | |||
| Overlijdensplaats | Hamburg | |||
| Land | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Gelehrtenschule des Johanneums | |||
| Werk | ||||
| Beroep(en) | acteur, synchroonspreker, regisseur, intendant, tekstdichter en schlagerzanger | |||
| Genre(s) | countrymuziek, schlager | |||
| ||||
Volker Lechtenbrink (Cranz (nu: Zelenogradsk, Rusland), 18 augustus 1944 – Hamburg, 22 november 2021) was een Duitse acteur, synchroonspreker, regisseur, intendant, tekstdichter en schlagerzanger.
Volker Lechtenbrink groeide op in Bremen en Hamburg en bezocht de wetenschappelijke school van het Johanneum en speelde reeds als 14-jarige mee in de film Die Brücke (1959). Van 1962 tot 1963 verpersoonlijkte hij in de tv-serie Alle meine Tiere aan de zijde van Gustav Knuth en Tilly Lauenstein in alle negen afleveringen hun zoon Ulli. Na de middelbare school bezocht hij een theaterschool in Hamburg en was daarna bij verschillende theaters onder contract.
Van 1995 tot 1997 was Lechtenbrink intendant van de Bad Hersfelder Festspiele en van augustus 2004 tot juli 2006 bij het Hamburgse Ernst Deutsch-theater, waar hij ook als regisseur werkzaam was. Vanaf november 2006 stond hij daar voor de eerste keer met zijn jongste dochter Sophie op het podium in het stuk Dr. Med. Hiob Praetorius van Curt Goetz. Tussentijds trad hij op in talrijke tv-films en –series, waaronder Der Kommissar, Der eiserne Gustav, Ein Fall für zwei, Derrick, Die Männer vom K3, Großstadtrevier, Glückliche Reise, Der Alte, Siska, Tatort en Soko Leipzig. In de ZDF-tv-serie M.E.T.R.O. – Ein Team auf Leben und Tot speelde hij aan de zijde van Ursula Karven en Michael Roll de chefarts in een Hamburgse tropenkliniek. Ook verfilmingen van de populaire Rosamunde Pilcher- en Inga Lindström-reeks behoorden tot zijn repertoire als acteur. Als synchroonspreker leende hij zijn markante en sonore stem aan onder meer Kris Kristofferson, Dennis Quaid en vele andere.
In 1976 nam hij zijn eerste plaat op als zanger. Het nummer Der Macher werd zijn eerste succes. Verdere liederen volgden, waarvoor hij meestal zelf de teksten schreef. Ook voor andere artiesten, waaronder Peter Maffay, was hij als tekstschrijver werkzaam. Ook schreef hij de tekst voor de Duitse bijdrage aan het Eurovisiesongfestival in 1983, waarmee de gebroeders Hoffmann & Hoffmann de 5e plaats scoorden uit 20 deelnemers. In 1979 kreeg hij bij de SR de eigen tv-show Live: Volker Lechtenbrink. Aan het begin van de jaren 1980 was hij als zanger en spreker te horen in een reclamespot voor moutkoffie (Caro), waarvoor zijn lied Ich mag werd omgeschreven. In de aflevering Irgendwan van de misdaadserie Ein Fall für Zwei speelde hij een hoofdrol en componeerde ook de gelijknamige titel van de aflevering.
In 2007 werd Lechtenbrink onderscheiden als beste vertolker van Die Brücke met de Deutscher Hörbuchpreis. In 2010 ontving hij voor zijn vertolking in Frost/Nixon bij de Hamburger Kammerspiele de Rolf Mares-prijs. In 2014 werd hij geëerd met de Biermann Ratjen-medaille van de stad Hamburg.
Volker Lechtenbrink is vijf keer getrouwd geweest en woonde in Hamburg. Uit zijn vroegere relaties had hij een zoon en twee dochters. Hij overleed na een ziekbed op 77-jarige leeftijd.