| WGC - Matchplay | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Officiële naam | WGC-Accenture Match Play Championship | ||||||
| Jaar | 2010 | ||||||
| Plaats | |||||||
| Golfbaan | Ritz-Carlton Golf Club | ||||||
| Par | 72 | ||||||
| Lengte | 7177 m | ||||||
| Tour(s) | Europese PGA Tour Amerikaanse PGA Tour | ||||||
| Datum | 17-21 februari | ||||||
| Prijzengeld | $ 8.500.000 | ||||||
| Titelhouder | |||||||
| Winnaar | |||||||
| |||||||
| |||||||


Het WGC - Matchplay van 2010 werd van woensdag 17 februari tot en met zondag 21 februari 2010 gespeeld op de Ritz-Carlton Golf Club in Arizona. Het toernooi telt mee voor de Amerikaanse en Europese PGA Tour en de Japan Golf Tour.
De top-64 spelers van de Official World Golf Ranking van 7 februari 2010 mochten deelnemen aan dit toernooi. Nummer 1 Tiger Woods en nummer 3 Phil Mickelson hebben het toernooi afgezegd, waardoor nummer 65 en 66 (Chris Wood en Ross McGowan) mogen meedoen.
Twintig van de 64 deelnemende spelers hadden de Amerikaanse nationaliteit, elf kwamen uit Engeland.
Sergio García deed dit jaar voor de 9de keer mee, Paul Casey voor de 8ste keer en Ian Poulter voor de 7de keer. Camilo Villegas deed voor de 3de keer mee, alle andere spelers hebben maximaal één keer eerder meegedaan. Er zijn vijftien spelers die voor de eerste keer meedoen. De oudste van hen is Thongchai Jaidee. Voor de eerste keer zullen twee broers meedoen: Edoardo en Francesco Molinari.
Er namen vier voormalige winnaars deel: Geoff Ogilvy, Henrik Stenson, Steve Stricker en David Toms. De jongste deelnemer is de 18-jarige Ryo Ishikawa uit Japan, de oudste deelnemer is de Amerikaan Kenny Perry.
De spelers werden in vier groepen verdeeld, die ieder de naam van een beroemde speler hebben gekregen. De eerste ronde speelden de nummers 1 tegen 2, 3 tegen 4 etc zodat er na de ronde per groep nog maar 8 spelers over zijn.
Achter de namen van de winnaars staan de scores waarmee zij gewonnen hebben.
¹) Henrik Stenson had griep en heeft na de eerste hole zijn partij gewonnen gegeven.
|
Groep 1, Bobby Jones
|
Groep 2, Ben Hogan
|
Groep 3, Gary Player
|
Groep 4, Sam Snead
|
Achter de namen van de winnaars staan de scores waarmee zij gewonnen hebben.
|
Groep 1, Bobby Jones
|
Groep 2, Ben Hogan
|
Groep 3, Gary Player
|
Groep 4, Sam Snead
|
|
Groep 1, Bobby Jones
|
Groep 2, Ben Hogan
|
Groep 3, Gary Player
|
Groep 4, Sam Snead
|


's Middags speelden de winnaars van de groepen 1 en 2 tegen elkaar: Poulter tegen García, en de winnaars van de groepen 3 en 4: Villegas tegen Casey. Maar één speler uit de top-10 van de wereldranglijst stond in de kwartfinale, Paul Casey (nr 8).
De partij tussen Villegas en Casey moest eerst nog beslist worden. Op hun 24ste hole, een par 3, maakte Casey een bogey en won.
De finalisten waren dus twee Engelse spelers, Poulter en Casey. Zij speelden 36 holes om te bepalen wie de matchplaykampioen werd. Indien nodig zou er doorgespeeld worden. Opvallend is dat er voor het eerst in de historie van dit evenement geen Amerikaan in de finale zit.
Ian Poulter stond vanaf de zevende hole steeds 'up' en won uiteindelijk met 4&2. Hij maakte in die 32 holes acht birdies en een bogey, Casey maakte 5 birdies, een eagle en een bogey.
Sergio García en Camilo Villegas speelden 18 holes om de derde en vierde plaats. Villegas won dit met 5&4, vier van de winnende holes waren birdies.